Η ενεργειακή φρενίτιδα ακουμπά την Αττική – Κινητοποίηση στο Θριάσιο, Σάββατο 28/6

Η ενεργειακή φρενίτιδα των τελευταίων χρόνων αγκαλιάζει, πλέον, ασφυκτικά και την Αττική. Δεν είναι μόνο οι σχεδιαζόμενες μονάδες λιθάνθρακα, ούτε η απειλητική προοπτική της δημιουργίας ενός νέου, τεράστιου ενεργειακού κέντρου, στην ευρύτερη περιοχή της ανατολικής Στερεάς και Εύβοιας (με πρόβλεψη για 4 νέες μονάδες λιθάνθρακα και 11 νέες μονάδες φυσικού αερίου. Δεν είναι, επίσης μόνο οι υπάρχουσες μονάδες του Λαυρίου και του Κερατσινίου.

 

Σε όλα αυτά, έρχεται να προστεθούν μια τεράστια μονάδα φυσικού αερίου 880 MW, στη Χαλυβουργική (ΔΕΗ – Χαλυβουργική) και μια μονάδα φυσικού αερίου 390 MW, στη Πέραμο, από το σχήμα “Ελληνικά Πετρέλαια – όμιλος Λάτση” και “EDISON”. Σε μια από τις πιο επιβαρυμένες περιβαλλοντικά περιοχές της χώρας, αυτή του Θριασίου πεδίου.

 

Απέναντι σε αυτή τη ζοφερή προοπτική, καθώς και στην επέκταση των διυλιστηρίων και τη δημιουργία χώρου απόθεσης αποβλήτων στο Μελετάνι, έχουν ξεσηκωθεί οι πολίτες της περιοχής, που με πρωτοβουλία της επιτροπής αγώνα, πραγματοποιούν ολονύκτια συγκέντρωση διαμαρτυρίας, έξω από την πύλη των διυλιστηρίων, το Σάββατο 28/6. Δείτε περισσότερα στον ιστότοπο της επιτροπής αγώνα.

 

Καθώς το πρόβλημα της ασύδοτης επέκτασης των ενεργειακών δραστηριοτήτων αφορά, όχι μόνο θεωρητικά, αλλά και πρακτικά, την Αττική, οι “Πολίτες της Αττικής για την ενέργεια” καλούν σε μαζική συμμετοχή στην παραπάνω εκδήλωση αντίστασης και διαμαρτυρίας, με βασικό μότο: “Ενέργεια: για τι και για ποιόν;”. Για όσους επιθυμούν να πάρουν μέρος σε μια συγκροτημένη μετάβαση στο χώρο της εκδήλωσης, έχει οριστεί προσυνάντηση, στο χώρο του Nosotros, το Σάββατο 28/6, στις 8 μ.μ..

 

Και για να ολοκληρωθεί το σκηνικό, να θυμίσουμε ότι άδεια παραγωγής, για μονάδα φυσικού αερίου, ισχύος 396 MW, έχει εξασφαλίσει και ο όμιλος Βαρδινογιάννη, στο χώρο των διυλιστηρίων της ΜΟΤΟΡ ΟΪΛ, στους Αγίους Θεοδώρους. Για τις τελευταίες εξελίξεις, σχετικά με αυτήν τη μονάδα, αλλά και την υπόλοιπη αγορά της ενέργειας, δείτε το δημοσίευμα αυτό.

 

 

Από τις αίθουσες του ευρωπαϊκού δικαστηρίου θα περάσει η εκτροπή του Αχελώου

Από το δικαστήριο των ευρωπαϊκών κοινοτήτων θα περάσει η πολύκροτη υπόθεση της εκτροπής του Αχελώου. Κάτι τέτοιο έκρινε απαραίτητο το Συμβούλιο της επικρατείας, προτού εκδώσει την οριστική του απόφαση, επί της σχετικής προσφυγής, που έχει ασκηθεί. Μεταφέρουμε το σχετικό δημοσίευμα της εφημερίδας “ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ”, της 25/6/2008:

 

“Στο Δικαστήριο Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων οδηγείται η υπόθεση της εκτροπής του Αχελώου στον θεσσαλικό κάμπο, καθώς η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας αποφάσισε να στείλει προδικαστικά ερωτήματα στο ΔΕΚ, διαπιστώνοντας σωρεία παραβιάσεων κοινοτικών οδηγιών.

 

Τρεις φορές έχει ακυρώσει το ανώτατο δικαστήριο την κατασκευή του έργου και η μακρά περιπέτεια της εκτροπής, που κλείνει ήδη μια εικοσαετία με δίκες, αντιδράσεις από περιβαλλοντικές οργανώσεις και τοπικούς φορείς, επερωτήσεις στη Βουλή, άρνηση της Ευρωπαϊκής ‘Ενωσης να το χρηματοδοτήσει κ.λπ. θα συνεχιστεί στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.

 

Σύμφωνα με πληροφορίες, η Ολομέλεια, σε διάσκεψη που πραγματοποίησε χθες κεκλεισμένων των θυρών, υιοθέτησε σχετική εισήγηση της συμβούλου Επικρατείας Αικατερίνης Σακελλαροπούλου και αναμένεται να στείλει ερωτήματα στο ΔΕΚ, προκειμένου να αποφανθεί, μεταξύ άλλων, εάν ο νόμος Σουφλιά (3481/2006) που ενέκρινε τους περιβαλλοντικούς όρους για τη συνέχιση των έργων παραβιάζει τις διατάξεις της κοινοτικής οδηγίας (2000/60/ΕΚ) για την αξιοποίηση των υδατικών αποθεμάτων και τη βιώσιμη διαχείριση των υδάτων.

 

Το ΣτΕ ερωτά ακόμη εάν η εκτροπή του Αχελώου μπορεί να προχωρήσει χωρίς να έχει προηγηθεί δημόσια διαβούλευση, όπως επιτάσσει η οδηγία και χωρίς τον προβλεπόμενο στρατηγικό σχεδιασμό για τις επιπτώσεις του έργου στο περιβάλλον.

 

Η Ολομέλεια του ΣτΕ θα κρίνει οριστικά την υπόθεση μετά τις απαντήσεις του ΔΕΚ.”

 

Άτακτη υποχώρηση της ΔΕΗ, για τη μονάδα Μυτιληναίου

Στο γνωστό ανέκδοτο, που τελειώνει με τη φράση “Ε, λέμε και καμιά ….βλακεία, για να περνάει η ώρα”, παραπέμπει η τελευταία ανακοίνωση της ΔΕΗ, σχετικά με την απόφαση του ΥΠΑΝ για αλλαγή του χαρακτήρα της μονάδας συμπαραγωγής του ομίλου Μυτιληναίου στην Αντίκυρα Βοιωτίας. Απόφαση που ήρθε σαν αποτέλεσμα της μακρόχρονης εκβιαστικής στάσης του ομίλου, απέναντι στη ΔΕΗ και την κυβέρνηση, με την επίκληση του κινδύνου του μπλακ άουτ. Παραθέτουμε το σχετικό δελτίο τύπου της ΔΕΗ (24/6/2008):

 

“Κατά τη σημερινή συνεδρίαση του, το Διοικητικό Συμβούλιο της ΔΕΗ Α.Ε. ενέκρινε την υποβολή διοικητικής προσφυγής – αίτησης θεραπείας προς το Υπουργείο Ανάπτυξης, με την οποία ζητείται η τροποποίηση – διόρθωση της Υπουργικής Απόφασης για την χορήγηση άδειας λειτουργίας της Μονάδας Ηλεκτροπαραγωγής της “ΑτΕ”.

Με την διοικητική προσφυγή ζητείται η αποσαφήνιση της ιδιότητας και του τρόπου λειτουργίας των μονάδων της ΑτΕ (αυτοπαραγωγός – ανεξάρτητος παραγωγός), προκειμένου να αποφευχθούν φαινόμενα περαιτέρω στρέβλωσης της αγοράς, λόγω της τυχόν επιλεκτικής λειτουργίας των εν λόγω μονάδων, άλλοτε με τη μία και άλλοτε με την άλλη ιδιότητα.”

 

Με την κίνηση αυτή, η ΔΕΗ καταθέτει τα όπλα, στη διαμάχη της με τον όμιλο Μυτιληναίου και αναιρεί όσα διακήρυσσε παλιότερα, αλλά και στις πρόσφατες ανακοινώσεις της.

 

Πέρα από τα γενικότερα ζητήματα του τρόπου λειτουργίας του πολιτικού μας συστήματος (τόσο πειθήνιου στις απαιτήσεις των οικονομικών συμφερόντων και, ταυτόχρονα, τόσο άκαμπτου στις διεκδικήσεις της κοινωνίας των πολιτών) και της αδιαμφισβήτητης ζημίας του δημοσίου από τη συγκεκριμένη απόφαση, δεν θα κουραστούμε να επαναλαμβάνουμε ότι η επιλογή αυτή συνδέεται άμεσα με μια ακόμη σοβαρή συνέπεια:

 

Η λειτουργία της συγκεκριμένης μονάδας, με το χαρακτήρα παραγωγού ηλεκτρικής ενέργειας προς το σύστημα, ανοίγει το δρόμο για τη δημιουργία ενός ενεργειακού κέντρου, στα ασφυκτικά όρια του κλειστού κόλπου της Αντίκυρας, όπου επιδιώκεται η δημιουργία και δεύτερης μονάδας φυσικού αερίου 412 MW, αλλά και μιας λιθανθρακικής μονάδας 600 MW. Και εξακολουθεί να προκαλεί αλγεινή εντύπωση (ακόμη και σε όσους γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα) η στάση των αυτοδιοικητικών παραγόντων της περιοχής. Που όχι μόνο αποδέχονται τη δημιουργία των μονάδων φυσικού αερίου, αλλά έχουν εξελιχθεί (για να εξισορροπήσουν τη λεκτική αντίθεσή τους στη μονάδα λιθάνθρακα) και στους καλύτερους προπαγανδιστές τους.