Αλιβέρι: ο λιθάνθρακας προχωρεί, το φυσικό αέριο καρκινοβατεί

Ενώ οι διαδικασίες για την κατασκευή μονάδας λιθάνθρακα προχωρούν, η μονάδα φυσικού αερίου (υποτίθεται ότι θα αντικαταστήσει τις υπάρχουσες μονάδες μαζούτ) έχει βαλτώσει. Το αποτέλεσμα: μαζούτ και λιθάνθρακας είναι η μόνη ορατή προοπτική για το Αλιβέρι. Ας δούμε, όμως, το ιστορικό της υπόθεσης:

• Το Δεκέμβρη του 2004, το Δ.Σ. της ΔΕΗ αποφασίζει την κατασκευή μονάδας φυσικού αερίου, ισχύος 400 MW ( προβλεπόμενος χρόνος ένταξης στο σύστημα το 2008 )
• Στις 17/5/2005, το Δ.Σ. της ΔΕΗ επαναλαμβάνει και δημοσιοποιεί την ίδια απόφαση
• Στις 18/4/2006, το Δ.Σ. της ΔΕΗ εγκρίνει τους βασικούς όρους της διακήρυξης, για την κατασκευή μονάδας ισχύος 370 – 420 MW (προφανώς, έχει κατατεθεί η σχετική αίτηση στη ΡΑΕ)
• Στις 3/10/2006, ανακοινώνεται από το γραφείο τύπου της ΔΕΗ ότι ο προβλεπόμενος χρόνος ένταξης στο σύστημα είναι το καλοκαίρι του 2009
• Στις 24/7/2007, το Δ.Σ. της ΔΕΗ επικυρώνει το διαγωνισμό για την κατασκευή μονάδας ισχύος 427,4 MW στην εταιρεία ΜΕΤΚΑ (μέχρι αυτή τη στιγμή, δεν έχει εξασφαλιστεί ακόμη ούτε, καν, η άδεια παραγωγής της μονάδας)
• Την 1/8/2007, το γραφείο τύπου της ΔΕΗ ανακοινώνει ότι έχουν ξεκινήσει οι διαδικασίες για την κατασκευή μονάδας ισχύος 400 MW, με χρόνο ένταξης το 2009
• Στις 5/10/2007, μετά από θετική γνωμοδότηση της ΡΑΕ, το υπουργείο ανάπτυξης υπογράφει την άδεια παραγωγής για μονάδα ισχύος 360 – 400 MW
• Στις 17/10/2007, η ΔΕΗ ανακοινώνει την υπογραφή σύμβασης με την εταιρεία ΜΕΤΚΑ (συμφερόντων Μυτιληναίου) για την μελέτη, προμήθεια, μεταφορά,εγκατάσταση και θέση σε λειτουργία μονάδας ισχύος 427,4 MW. Το συμβατικό τίμημα είναι 219,16 εκ. € και ο προβλεπόμενος χρόνος θέσης σε εμπορική λειτουργία είναι 27 μήνες (δηλαδή, τον Ιανουάριο του 2010
• Στις 27/12/2007, ανακοινώνεται από τη ΔΕΗ ότι άρχισε η κατασκευή μονάδας ισχύος 400 MW

 Αυτά στα χαρτιά. Για το τι έγινε και το τι γίνεται στην πράξη διαβάστε το παρακάτω δημοσίευμα της εφημερίδας “ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ”, στις 14/7/2008.

“Σε ένα άνευ προηγουμένου φιάσκο εξελίσσεται η υπόθεση του νέου εργοστασίου ηλεκτροπαραγωγής της ΔΕΗ στο Αλιβέρι, το οποίο περιμένει πώς και πώς το σύστημα για να έχουμε επάρκεια ηλεκτρικού.

Η κατασκευή του θα έπρεπε να έχει ξεκινήσει από πέρυσι τον Οκτώβριο, ώστε να μπορεί να προσφέρει ενέργεια 417 μεγαβάτ, τον Δεκέμβριο του 2010.

Ωστόσο, μέχρι σήμερα καμία ουσιαστική εργασία δεν έχει αρχίσει, το όλο έργο βρίσκεται στον αέρα, ενώ η ανάδοχος εταιρεία ΜΕΤΚΑ ζητεί να υπογραφεί συμπληρωματική σύμβαση, καθώς ελάχιστα ισχύουν από τα όσα προβλέπονται στην αρχική σύμβαση. Οπως υποστηρίζει, δεν ισχύει η χωροθέτηση της μονάδας, τα μεγέθη της και το χρονοδιάγραμμα κατασκευής της, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για το πραγματικό κόστος κατασκευής. Επιπλέον, ακόμη και τώρα να ξεκινούσε η κατασκευή της, δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι θα μπορούσε να λειτουργήσει έπειτα από 27 μήνες, όπως προβλέπεται στη σύμβαση. Ο λόγος είναι ότι τα έργα κατασκευής του αγωγού, που θα την τροφοδοτήσει με φυσικό αέριο, καθυστερούν και αυτά.

Σύμφωνα με τις επίσημες εκτιμήσεις της ΔΕΗ, που ίσχυαν τον περασμένο Απρίλιο, η μονάδα ηλεκτροπαραγωγής δεν μπορεί να ξεκινήσει πριν από τον Ιούνιο του 2010. Ο λόγος που πήραν τη συγκεκριμένη εξέλιξη τα πράγματα δεν είναι άλλος από τη βιασύνη της σημερινής διοίκησης της ΔΕΗ να αναθέσει το έργο, όταν ήταν εκ των προτέρων γνωστό ότι η κατασκευή του θα αντιμετωπίσει προβλήματα με την Αρχαιολογία, ενώ υπήρχε και αβεβαιότητα για τον χρόνο κατασκευής του αγωγού φυσικού αερίου. Τα θέματα αυτά είναι γνωστά εδώ και χρόνια. Η «Ε» ήδη είχε γράψει στις 5 Νοεμβρίου 2007 για το πρόβλημα των αρχαίων και στις 8 Απριλίου 2007 για το πρόβλημα με την κατασκευή του αγωγού φυσικού αερίου.

Σήμερα, το κύριο πρόβλημα που αναδεικνύεται είναι αυτό της χωροθέτησης της μονάδας και των κυριότερων συμπληρωματικών έργων. Για παράδειγμα, ΔΕΗ και ΜΕΤΚΑ δεν έχουν συμφωνήσει ακόμη στη λύση που θα δοθεί για το σύστημα ψύξης. Η πρώτη προτείνει η ψύξη να γίνει με θαλασσινό νερό, αλλά οι αγωγοί που θα το μεταφέρουν να είναι υπέργειοι, ώστε να μην υπάρχουν προβλήματα με την Αρχαιολογία. Ο ανάδοχος (ΜΕΤΚΑ) υποστηρίζει ότι η λύση αυτή είναι περισσότερο χρονοβόρα, τεχνικά επισφαλέστερη, ενώ αλλάζει τα χαρακτηριστικά του έργου και αυξάνει το κόστος του. Αντιπροτείνει δε την κατασκευή πύργου ψύξης.

Επιπλέον, ζητεί να υπογραφεί συμπληρωματική σύμβαση, η οποία προβλέπεται από το άρθρο 27 της αρχικής σύμβασης, αποκλειστικά λόγω των καθυστερήσεων που αναμενόταν ότι θα προκαλέσει η Αρχαιολογία. Σε κάθε περίπτωση, ΔΕΗ και ΜΕΤΚΑ ανταλλάσσουν επιστολές, υπερασπιζόμενες η κάθε μία τις θέσεις της. Από την πλευρά της ΔΕΗ δεν λείπουν και οι υπαινιγμοί σε βάρος της ΜΕΤΚΑ για έλλειψη πνεύματος συνεργασίας, τους οποίους βέβαια απορρίπτει η δεύτερη.

Πάντως, το ερώτημα παραμένει για το επίπεδο της προετοιμασίας που έκανε η ΔΕΗ προκειμένου να αναθέσει ένα τόσο σημαντικό έργο. Το ζητούμενο είναι ποιος θα πληρώσει. Η ΔΕΗ προσπαθεί να αποφύγει κατά το δυνατόν το επιπλέον κόστος που θα προκαλούσε η υπογραφή της συμπληρωματικής σύμβασης, ενώ η ΜΕΤΚΑ από την άλλη θεωρεί κάτι τέτοιο αναπόφευκτο.

Βέβαιο, πάντως, είναι ότι θα πληρώσει ο καταναλωτής. Κατ’ αρχάς με διακοπές στην ηλεκτροδότηση, που θα συνεχιστούν, καθώς τη συγκεκριμένη μονάδα την έχει ανάγκη το σύστημα όσο τίποτε άλλο. Δευτερευόντως, με το επιπλέον κόστος με το οποίο επιβαρύνει τη ΔΕΗ η σκανδαλωδώς ελλιπέστατη προετοιμασία για ένα τόσο σημαντικό έργο, όταν τα προβλήματα ήταν γνωστά από χρόνια.

 

Ακόμη και ένα ευρώ να μην επιβαρυνθεί η ΔΕΗ, η καθυστέρηση λειτουργίας της νέας μονάδας κοστίζει τεράστια ποσά, αφού υποχρεώνει τη ΔΕΗ να εντάσσει τις παλαιές πετρελαϊκές μονάδες του Αλιβερίου και του Κερατσινίου με τους χαμηλούς βαθμούς απόδοσης.

Κατά τα άλλα, η διοίκηση της ΔΕΗ επιχειρηματολογεί για το υψηλό κόστος του πετρελαίου και την ανάγκη αύξηση των τιμολογίων, αφήνοντας στην άκρη το κόστος που προκαλούν επιλογές όπως στην περίπτωση της SIEMENS και του Αλιβερίου.”