Δημόσια παρέμβαση για τον Κορινθιακό

Με αφορμή την επίσκεψη του προέδρου της Δημοκρατίας κ. Παπούλια, στο Γαλαξίδι, το απόγευμα του Σαββάτου 20/9, κινήσεις των πολιτών από τις περιοχές που περιβάλλουν τον Κορινθιακό, έκαναν δημόσια παρέμβαση και πικετοφορία στο χώρο των εκδηλώσεων. Επεχείρησαν να επιδώσουν υπόμνημα στον κ. Παπούλια, αλλά παρεμποδίστηκαν από δυνάμεις της αστυνομίας και του λιμενικού. Το υπόμνημα, που αναφέρεται στις επιπτώσεις που υπάρχουν και θα ενταθούν, λόγω των ενεργειακών δραστηριοτήτων που σχεδιάζονται, των άλλων ρυπογόνων βιομηχανικών δραστηριοτήτων και της υπεραλίευσης, είναι το παρακάτω:

 

Κύριε Πρόεδρε της Δημοκρατίας,

 

   Oι πολίτες του Κορινθιακού, αγωνιούν και ξεσηκώνονται, γιατί η κλειστή αυτή θάλασσα, που δέχεται εδώ και χρόνια σοβαρές πιέσεις, αντιμετωπίζει σήμερα νέες κρίσιμες απειλές. 

   Μαζί με τις εκατοντάδες χιλιάδες τόνων της κόκκινης λάσπης, που ρίχνει επί δεκαετίες στη θάλασσα το Αλουμίνιο της Ελλάδος, νέες βαριές βιομηχανικές μονάδες εγκαθίστανται ανεξέλεγκτα στα παράλια της Βοιωτίας. Η προβλεπόμενη ρύπανση, από την – ασύδοτη μέχρι τώρα – βιομηχανική δραστηριότητα, θα συνοδευτεί από δραματικό πολλαπλασιασμό των θαλάσσιων μεταφορών από φορτηγά πλοία. Ήδη, λειτουργεί παράνομα λιμάνι στη Θίσβη που επιχειρείται να επεκταθεί, ενώ μεγάλες λιμενικές εγκαταστάσεις σχεδιάζονται και στην Αντίκυρα.

   Τέσσερις τεράστιες μονάδες ηλεκτροπαραγωγής με φυσικό αέριο και λιθάνθρακα, έχουν ξεκινήσει στη Θίσβη και την Αντίκυρα, έντεκα συνολικά σε όλη τη Βοιωτία  Στην ΒΙΠΕ Θίσβης, χωρίς να έχει δημιουργηθεί καμία περιβαλλοντική υποδομή, εγκαταστάθηκε τα τελευταία χρόνια η Σωληνουργία Κορίνθου, ενώ σχεδιάζεται η εγκατάσταση και άλλων βαριών μεταλλουργικών βιομηχανιών που τιμωρήθηκαν πρόσφατα για τη ρύπανση του Ασωπού. Μονάδα λιθάνθρακα σχεδιάζεται και στον Αστακό Αιτωλοακαρνανίας.

   Ταυτόχρονα, παρά τη ραγδαία οικιστική ανάπτυξη, οι βιολογικοί καθαρισμοί είναι ελάχιστοι και συνήθως υπολειτουργούν. Μαζί με την εντεινόμενη καταστροφή από την αλόγιστη αλιεία και τις άλλες ανθρώπινες δραστηριότητες, επιβαρύνουν ολοένα και περισσότερο τον Κορινθιακό, που αργοπεθαίνει χωρίς η Πολιτεία να παίρνει κανένα μέτρο για την προστασία του.

   Έχουμε συνειδητοποιήσει ότι, εάν όλα όσα σχεδιάζονται, υλοποιηθούν, τότε η καταστροφή θα είναι μη αντιστρέψιμη. Πολίτες από όλες τις πλευρές του Κορινθιακού αγωνιζόμαστε μαζί για να ενημερώσουμε για το πρόβλημα και να αποτρέψουμε  αυτό το εφιαλτικό ενδεχόμενο. Συναντηθήκαμε πολλές φορές στην Κόρινθο, στο Κιάτο, στο Ξυλόκαστρο, στην Πάτρα, στη γέφυρα του Ρίο, στη Ναύπακτο, στην Ερατεινή, στο Γαλαξίδι, στην Ιτέα, στην Άμφισσα, στη Λιβαδειά, στη Θήβα, στην Αντίκυρα και στη Θίσβη και οργανώσαμε κινητοποιήσεις και διαμαρτυρίες.

    Αναζητήσαμε επιστημονική στήριξη από φορείς και Πανεπιστήμια και πολιτική στήριξη από όλους τους χώρους, την Αυτοδιοίκηση και τις ΜΚΟ. Συγκεντρώσαμε υπογραφές και χρήματα για δικαστικές προσφυγές και επιδοθήκαμε σε ένα αγώνα συγκέντρωσης πληροφοριών Διεκδικούμε θαλάσσιο καταφύγιο και αυστηρό καθεστώς προστασίας για την λεκάνη του Κορινθιακού. Ζητάμε να μη γίνει καμία νέα ρυπογόνα ενεργειακή ή βιομηχανική μονάδα, γιατί θεωρούμε ότι η ανοχή και η δυνατότητα αφομοίωσης του θαλάσσιου περιβάλλοντος έχει ήδη εξαντληθεί.

 

Κύριε Πρόεδρε,

 

Μέχρι σήμερα όλοι οι αρμόδιοι, παρά τις κατά καιρούς υποσχέσεις, κωφεύουν και τα σχέδια για νέα βιομηχανικά και ενεργειακά κέντρα είναι σε πλήρη εξέλιξη. Ως ύπατου εγγυητή των κοινωνικών δικαιωμάτων και των αρχών της δημοκρατίας, ζητάμε την αρωγή σας για την προστασία της υγείας μας και της βιώσιμης ανάπτυξης των παράλιων του Κορινθιακού. Θέλουμε τον Κορινθιακό θάλασσα ζωής και επικοινωνίας για τους κατοίκους του και όχι θυσία στο βωμό του πλουτισμού των ολίγων. Ζητάμε την παρέμβαση σας για τη διαφύλαξη του πιο πολύτιμου και βασικού δικαιώματος: να σώσουμε τον Κορινθιακό για τις γενιές που θα τον κατοικήσουν μετά από μας. Η κληρονομιά είναι κοινή, δεν δικαιούμαστε να την εκχωρήσουμε όλη.

 

 

Ενεργοί πολίτες Αστακού

Ομοσπονδία Οικολογικών Οργανώσεων Κορινθιακού Κόλπου «Η ΑΛΚΥΩΝ»

Οικολογική κίνηση Αντίκυρας “Η Άρτεμις”

Παναιτωλοακαρνανικό μέτωπο για το περιβάλλον

Πολίτες Φωκίδας για τον Κορινθιακό

Πρωτοβουλία για τη Σωτηρία του Κορινθιακού

Συμπαράταξη Βοιωτών για το Περιβάλλον

 

 

Το δικαίωμα της κριτικής στο απόσπασμα

Ο τρόπος που αντιμετωπίζει η ΔΕΗ και η πολιτεία τους κατοίκους των λιγνιτικών περιοχών δεν είναι η εξαίρεση. Μάλλον, είναι ο κανόνας. Την ίδια τύχη είχε και η κ. Μαργαρίτα Καραβασίλη, που δικάζεται στις 26/9, στις 9 π.μ., στο 6^ο τριμελές πλημμελειοδικείο Αθήνας, επειδή τόλμησε να κριτικάρει τη διοίκηση. Παραθέτουμε ένα αναλυτικό ενημερωτικό κείμενο:  

 

Ο Ασωπός κινδυνεύει από εξασθενές χρώμιο και από …βαριά καμπάνα

 

Την Παρασκευή 26 Σεπτεμβρίου 2008 δικάζεται η τ. Γενική Επιθεωρήτρια Περιβάλλοντος Μαργαρίτα Καραβασίλη, ύστερα από μήνυση που υπέβαλε ο διάδοχός της στη θέση αυτή Ι. Δερμιτζάκης, θεωρώντας ότι το περιεχόμενο συνέντευξης της μηνυομένης σε δύο εφημερίδες, το Νοέμβριο του 2007, αποτελούσε συκοφαντική δυσφήμηση του μηνυτή. Αντικείμενο της υπόθεσης που θα απασχολήσει το δικαστήριο είναι η κριτική που άσκησε η Μ. Καραβασίλη για τον τρόπο χειρισμού της υπόθεσης της ρύπανσης του Ασωπού ποταμού και της ευρύτερης περιοχής Οινοφύτων από βιομηχανικά απόβλητα, κατά την περίοδο που μετρήσεις ανίχνευσαν στα νερά της περιοχής της εξασθενές χρώμιο, μια ιδιαιτέρως τοξική και επικίνδυνη ουσία. Η κριτική απευθύνονταν κυρίως προς την Ειδική Υπηρεσία Επιθεωρητών Περιβάλλοντος, που ενώ αρχικά ασχολήθηκε – κατά προτεραιότητα – με ελέγχους δραστηριοτήτων της περιοχής, σταδιακά τους εγκατέλειψε με αποτέλεσμα να μην μπορέσει να παρέμβει έγκαιρα και αποτελεσματικά σε ένα τόσο σοβαρό πρόβλημα, καταλογίζοντας ευθύνη στον μηνυτή, με βασική αφετηρία τη διατύπωση προτάσεων για την άμεση και αποτελεσματική αντιμετώπιση της περιβαλλοντικής ζημιάς.  

 

Δυστυχώς, η δημόσια και τεκμηριωμένη κριτική προς μια δημόσια αρχή, που αποτελεί δικαίωμα κάθε πολίτη, πολύ δε περισσότερο ενός επιστήμονα που έχει θητεύσει στη θέση τους επικεφαλής της υπηρεσία αυτής και άρα καλού γνώστη των υποθέσεων και των δυνατοτήτων που αυτή έχει ώστε να επιτελέσει σωστά και υπεύθυνα το ρόλο της, επιχειρείται να εμποδιστεί και μάλιστα με την απειλή μιας δικαστικής περιπέτειας και ενός υψηλού χρηματικού ποσού που απαιτείται.

 

Το αγαθό της δημόσιας κριτικής που αποτελεί δικαίωμα στις σύγχρονες κοινωνίας, είναι ταυτόχρονα και υποχρέωση του πολίτη-επιστήμονα που γνωρίζει, που μπορεί να τεκμηριώσει και να προκαλέσει ένα διάλογο για σοβαρά κοινωνικά-περιβαλλοντικά θέματα, είναι μια αυτονόητη υποχρέωση του συνειδητού πολίτη. Το δικαίωμα-υποχρέωση αυτή, οι σύγχρονες δημοκρατικές κοινωνίας το κατοχυρώνουν, το περιφρουρούν αλλά και το επιβραβεύουν. Μόνο μια ευθυνο-φοβική αντίληψη μπορεί να διανοηθεί να το μετατρέψει σε «δυσφήμηση» και σε δίωξη.

 

Η δίκη αυτή αποκτά ένα ευρύτερο ενδιαφέρον για τα γενικότερα θέματα που αφορούν στο δικαίωμα της κριτικής, ακόμα και της σκληρής κριτικής, αλλά και στο ίδιο το επίδικο θέμα της σοβαρής ρύπανσης του Ασωπού ποταμού και των επιπτώσεων που αυτή έχει τόσο στους κατοίκους της περιοχής όσο και στο ευρύτερο περιβάλλον της Αττικής και της Βοιωτίας.

 

Και τίθεται εύλογα τα εξής ερωτήματα: Κατά πόσο ένα κρίσιμο πρόβλημα, που απαιτεί υπεύθυνη ενημέρωση, σοβαρούς, συνεχείς και αυστηρούς ελέγχους και κυρίως δραστικές παρεμβάσεις που θα έπρεπε να φτάσουν έως το σταμάτημα δραστηριοτήτων, το κλείσιμο ρυπογόνων μονάδων κλπ., πρέπει να αντιμετωπίζεται με την πλήρη μυστικοπάθεια που διέκρινε τους αρμόδιους έως ότου ανιχνεύθηκε το εξασθενές χρώμιο και σύσσωμος ο τύπος άρχισε να ασχολείται, με άμεσες βολές κατά του ΥΠΕΧΩΔΕ και το θέμα έγινε επίκαιρο; Μήπως η εν κρυπτώ διαχείριση του θέματος θέτει σε μεγαλύτερο ακόμη κίνδυνο τη δημόσια υγεία και το περιβάλλον;

 

Τα θέματα αυτά, φυσικά, δεν αφορούν μόνον τους δύο πόλους της δίκης αλλά έχουν πολύ ευρύτερες προεκτάσεις.

 

Η δημόσια κριτική θα διώκεται ή θα συμβάλει στην ανίχνευση της ουσίας, έστω και αν δυσαρεστεί αυτούς που ασκούν ένα δημόσιο λειτούργημα και υπόκεινται στην κριτική της κοινωνίας;

 

“Πράσινη ανάπτυξη” από την ΕΑΒ

 

Την ίδια στιγμή, μία από τις εταιρείες που ενοχοποιούνται για το πρόβλημα του εξασθενούς χρωμίου, στην περιοχή του Ασωπού ποταμού, η Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία, διοργανώνει ημερίδα με θέμα “Πράσινη ανάπτυξη”, στις 25/9. Φανταζόμαστε ότι θα είναι πολλοί αυτοί που θα θελήσουν να τους πουν από πρώτο χέρι ποιες είναι οι συνέπειες της “πράσινης ανάπτυξης” της ΕΑΒ.

 

Στο πλευρό των δικαζόμενων κατοίκων του Αγ. Δημητρίου – Ρυακίου Κοζάνης

Την Τρίτη 23/9, γίνεται στην Κοζάνη η δίκη των εννέα (9) αγωνιζόμενων κατοίκων του Αγίου Δημητρίου – Ρυακίου Κοζάνης, που κατηγορούνται για παρακώλυση λειτουργίας του ΑΗΣ Αγίου Δημητρίου, και οι οποίοι συνελήφθησαν μετά τη βίαιη επέμβαση των ΜΑΤ την 24η μέρα της κατάληψης των ταινιοδρόμων (ξεκίνησε στις 10 Μαΐου 2008) από το Σύλλογο για την καταπολέμηση της ανεργίας και την ανάπτυξη Αγ. Δημητρίου – Ρυακίου Κοζάνης. Ήταν η πολλοστή προσπάθεια των κατοίκων της περιοχής για την ευαισθητοποίηση της ΔΕΗ και της πολιτείας, προκειμένου να αναληφθούν ουσιαστικές δεσμεύσεις για το περιβάλλον, τη ζωή και την απασχόληση στην περιοχή.

 

Με αφορμή τη διεξαγωγή της δίκης η “πρωτοβουλία πολιτών Θεσσαλονίκης ενάντια στο λιθάνθρακα” οργάνωσε εκδήλωση – συζήτηση, την Πέμπτη 18/9, σε αίθουσα των ΤΕΦΑΑ Θεσσαλονίκης. Στην εκδήλωση, εκφράστηκε η πλήρης αλληλεγγύη και υποστήριξη στον αγώνα των κατοίκων, ενώ η συζήτηση επεκτάθηκε και στα γενικότερα ζητήματα της ενέργειας και του νέου ενεργειακού σχεδιασμού. Μίλησαν εκπρόσωποι των “Πολιτών κατά του λιθάνθρακα”, του “Συλλόγου για την καταπολέμηση της ανεργίας και την ανάπτυξη Αγ. Δημητρίου – Ρυακίου Κοζάνης” και του συνδικάτου ενέργειας “Εργατική αλληλεγγύη”.

 

Στο μεταξύ, οι  “Πολίτες κατά του λιθάνθρακα” εξέδωσαν το παρακάτω κείμενο συμπαράστασης, το οποίο καλούν να συνυπογράψουν ενεργοί πολίτες και συλλογικότητες και να το αποστείλουν στο e-mail του συλλόγου Αγ. Δημητρίου – Ρυακίου: syllogosanergon@yahoo.gr

 

Συμπαράσταση στους αγωνιζόμενους κατοίκους του Αγ. Δημητρίου – Ρυακίου Κοζάνης

 

Από τις 10 Μαΐου 2008, και για 24 ημέρες, οι κάτοικοι του Αγίου Δημητρίου – Ρυακίου Κοζάνης, έδωσαν για πολλοστή φορά, αποκλείοντας τους ταινιοδρόμους μεταφοράς λιγνίτη και τέφρας του ΑΗΣ Αγίου Δημητρίου της ΔΕΗ, μια σκληρή μάχη για τη ζωή τους και για το μέλλον των ίδιων και των παιδιών τους. Απαίτησαν καλύτερες συνθήκες ζωής, ουσιαστικά μέτρα για την προστασία του περιβάλλοντος και δουλειά, καθώς το κράτος και η ΔΕΗ τους έχουν αφαιρέσει, ουσιαστικά, κάθε άλλη δυνατότητα απασχόλησης και οικονομικής δραστηριοποίησης.

 

Η απάντηση της ΔΕΗ ήταν αγωγή, με την οποία τους ζητά σαν αποζημίωση για διαφυγόντα κέρδη 1 εκατομμύριο ευρώ, για κάθε μέρα απεργίας. Η απάντηση της πολιτείας ήταν η παραπομπή σε δίκη εννέα (9) κατοίκων, που θα γίνει στις 23 Σεπτεμβρίου στην Κοζάνη. Την ίδια στιγμή, εκκρεμεί η παραπομπή σε δίκη άλλων εβδομήντα (70) κατοίκων, από προηγούμενες κινητοποιήσεις. Τους τελευταίους μήνες είναι έντονη η παρουσία της αστυνομίας και της ασφάλειας στην περιοχή, κάτοικοι καλούνται για “συμπληρωματικές καταθέσεις”, καλλιεργείται κλίμα εκφοβισμού, παρεμποδίζεται η συμμετοχή των κατοίκων στο “μπλοκ ενέργειας” στα εγκαίνια της ΔΕΘ.

 

Εδώ και δεκαετίες η ΔΕΗ και το επίσημο ελληνικό κράτος έχουν καταφέρει να μετατρέψουν την περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας σε “κρανίου τόπο” με την εντατική εκμετάλλευση του λιγνίτη, πολιτική την οποία συνεχίζουν και σήμερα με τον σχεδιασμό και νέων λιγνιτικών μονάδων και την μετεγκατάσταση ολόκληρων χωριών, για να εκμεταλλευτούν τα κοιτάσματα λιγνίτη, που βρίσκονται κάτω από αυτά. Ταυτόχρονα, δείχνουν πλήρη αδιαφορία για τις συνέπειες στη ζωή των κατοίκων αυτών των περιοχών, τακτική που σε γενικές γραμμές ακολουθεί και η τοπική και νομαρχιακή αυτοδιοίκηση.

 

Κάθε φωνή αντίστασης σε αυτήν την εφιαλτική πραγματικότητα, αντιμετωπίζεται με επιθετικότητα, βία και διαβολή. Κατά τη διάρκεια της πρόσφατης κινητοποίησης έγινε “σημαία” της ΔΕΗ και των κυβερνώντων ο κίνδυνος του μπλακ άουτ και των επιπτώσεων στην οικονομία της χώρας. Όταν ο ίδιος σταθμός κλείνει για μέρες, από ανεπαρκή συντήρηση και βλάβες, όταν αυτές τις ημέρες ο παρακείμενος λιγνιτικός σταθμός της Μελίτης κλείνει για σαράντα (40) ημέρες, λόγω βλάβης στο σύστημα αποθείωσης, κανείς δεν μιλά για τις συνέπειες στο κοινωνικό σύνολο.

 

Αντί να προσπαθήσουν να δουν τις συνέπειες των έργων τους και τις επιπτώσεις τους στις τοπικές κοινωνίες, σχεδιάζουν ένα νέο ενεργειακό σχεδιασμό, με πλήρη μυστικότητα και χωρίς τη στοιχειώδη διαβούλευση, που κινείται στην ίδια λογική της διαιώνισης της χρήσης των ορυκτών καυσίμων, επιχειρεί να εισάγει το λιθάνθρακα, αδιαφορεί για ουσιαστικές πολιτικές εξοικονόμησης ενέργειας, επιδεινώνει βαρύτατα το περιβάλλον και περιθωριοποιεί οικονομικά και κοινωνικά τεράστιες περιοχές. Υλοποιείται, έτσι, η πιο βάναυση, βίαιη και χειροπιαστή επέμβαση στη χωροταξική ρύθμιση της χώρας, την ίδια στιγμή που πολυδιαφημίζεται ο νέος χωροταξικός σχεδιασμός.

 

Οι αγωνιζόμενοι κάτοικοι του Αγίου Δημητρίου – Ρυακίου Κοζάνης, με την πρωτοπόρα δράση του “Συλλόγου για την καταπολέμηση της ανεργίας και την ανάπτυξη” μας έχουν στείλει, επανειλημμένα κραυγή διαμαρτυρίας για τις απάνθρωπες συνθήκες ζωής στις περιοχές του λιγνίτη. Αυτή τη στιγμή, που έχουν την ανάγκη της βοήθειάς μας, τους στέλνουμε το πιο θερμό μήνυμα αλληλεγγύης και συμπαράστασης. Απαιτούμε μαζί τους να αποσυρθούν όλες οι κατηγορίες που τους βαρύνουν και να πάψει να αντιμετωπίζεται ο αγώνας για τη ζωή σαν ποινικό αδίκημα.

 

Ανάπλαση (…. με λιθάνθρακα) στο Αλιβέρι

Ένα, προς το παρόν άγνωστο, σχέδιο ανάπλασης της περιοχής του Αλιβερίου (ή μήπως και της ευρύτερης περιοχής;) παρουσιάζεται σαν το δέλεαρ για την αποδοχή της μονάδας λιθάνθρακα, ισχύος 800 MW, που σχεδιάζει η ΔΕΗ στη θέση “Στάχτες”, ακριβώς δίπλα στον οικισμό Μυλακίου του δήμου Ταμυναίων (Αλιβερίου).

 

Για την ιστορία: η επίμαχη περιοχή εγκατάστασης βρίσκεται ανάμεσα στην υπάρχουσα πετρελαϊκή μονάδα της ΔΕΗ και τις εγκαταστάσεις της τσιμεντοβιομηχανίας ΑΓΕΤ. Πριν λίγες δεκαετίες ήταν θάλασσα, που στη συνέχεια μπαζώθηκε με την τέφρα από την καύση του λιγνίτη, στη μονάδα ηλεκτροπαραγωγής της ΔΕΗ (σήμερα έχει κλείσει), γι αυτό και η ονομασία “Στάχτες”. Ακόμη και σήμερα, εκεί που ήταν τα όρια της παραλίας, συναντά κανείς αρμυρίκια, που ξεφυτρώνουν ανάμεσα στις στάχτες. Ο χώρος πέρασε, στη συνέχεια, στην Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου (αφού η θάλασσα έγινε στεριά), που επεχείρησε να την εκχωρήσει σε ιδιώτες για διάφορες χρήσεις (εκδηλώθηκε ενδιαφέρον για επέκταση της ΑΓΕΤ, για ναυπηγεία κλπ.). Μετά από έντονες αντιδράσεις των κατοίκων, ο χώρος παραχωρήθηκε στο δήμο (10/2/2004), με τον όρο να γίνουν αποκλειστικά σχολείο, αθλητικά κέντρα και ανάπλαση, μέσα σε μια πενταετία. Διαφορετικά η παραχώρηση ακυρώνεται και ο χώρος περνά πάλι στην κυριότητα της ΚΕΔ. Ο χρόνος εκπνέει (10/2/2009) και ο δήμος δεν έχει κάνει την παραμικρή κίνηση αξιοποίησης του χώρου, ενώ αρνείται να τοποθετηθεί στο θέμα της εγκατάστασης της μονάδας λιθάνθρακα και φέρεται να συμμετέχει σε συνεννοήσεις με ΚΕΔ και ΔΕΗ για το μέλλον της επίμαχης περιοχής. Σύμπτωση;

(Παραθέτουμε δορυφορική φωτογραφία, καθώς και πρόσφατη φωτογραφία, που δείχνει αριστερά τις υπάρχουσες εγκαταστάσεις της ΔΕΗ, δεξιά τις εγκαταστάσεις της ΑΓΕΤ και την άμεση γειτνίαση με τον οικισμό του Μυλακίου).

 

Η πρώτη ένδειξη υπήρξε την Τρίτη 16/9, όταν εκπρόσωποι φορέων της περιοχής συναντήθηκαν και ενημέρωσαν εκπροσώπους πολιτικών κομμάτων, αλλά και τεχνικό, εκπρόσωπο της ΚΕΔ, που τους ανέφερε ότι επεξεργάζονται σχέδιο ανάπλασης της περιοχής (κάτι που, απ’ όσα γνωρίζουμε, δεν είναι αντικείμενο της ΚΕΔ και ούτε έχει δημοσιοποιηθεί παρόμοιο αίτημα της τοπικής ή νομαρχιακής αυτοδιοίκησης, πάλι απ’ όσα γνωρίζουμε). Εντελώς συμπτωματικά, την Τετάρτη 17/9, ο πρόεδρος της ΔΕΗ απευθύνεται στο δήμο Ταμυναίων, ζητώντας σύγκλιση του δημοτικού συμβουλίου και πρόσκληση, ώστε “ να παρουσιάσουμε τα επενδυτικά σχέδιά μας, ύψους 1,3 δισ. ευρώ, η υλοποίηση των οποίων – στο πλαίσιο ενός γενικότερου σχεδίου ανάπλασης και περιβαλλοντικής αναβάθμισης ολόκληρης της περιοχής – …. ”. Σε δελτίο τύπου της ΔΕΗ, με ημερομηνία 18/9, αναφέρεται, πάλι: “Υπογραμμίζεται ότι οι εν λόγω επενδύσεις της ΔΕΗ εντάσσονται στο πλαίσιο ενός ευρύτερου σχεδίου ανάπλασης της περιοχής, έτσι ώστε παράλληλα με τις ενεργειακές δραστηριότητες να αναπτυχθούν και άλλες ξεχωριστές οικονομικές δραστηριότητες που θα συμβάλλουν στην ανάδειξη του Αλιβερίου σε μια περιοχή πολύ υψηλών περιβαλλοντικών και ποιοτικών προδιαγραφών και πολύπλευρων οικονομικών δραστηριοτήτων.”

Τα ερωτήματα έρχονται φυσιολογικά:

• Τι είδους ανάπλαση είναι αυτή που συζητείται, με τίνος πρωτοβουλία έγινε, ποια περιοχή αφορά και τι περιλαμβάνει;
• Πως είναι δυνατόν να συζητείται ανάπλαση της περιοχής και οι πολίτες της και οι φορείς της να μην έχουν την παραμικρή συμμετοχή, ούτε καν ενημέρωση για την επεξεργασία της;
• (Αν η ανάπλαση σημαίνει βελτίωση των υπαρχουσών συνθηκών,) σε ποια άλλη περίπτωση, οπουδήποτε στον κόσμο, υπάρχει παρόμοιο παράδειγμα ανάπλασης με ταυτόχρονη κατασκευή μονάδας λιθάνθρακα;

Οι κάτοικοι της περιοχής, πάντως, δεν φαίνεται να δελεάζονται. Ο σύλλογος προστασίας περιβάλλοντος Αλιβερίου και περιχώρων αντέδρασε άμεσα με ανακοίνωσή του, στις 11/9, ενώ εκπρόσωποι και άλλων φορέων έκαναν διάβημα διαμαρτυρίας στη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου, αποσπώντας την υπόσχεση ότι θα γίνει ειδική συνεδρίαση μέχρι τις 19/9. Η υπόσχεση προς τους πολίτες δεν τηρήθηκε. Μένει να δούμε αν το αντίστοιχο αίτημα του κ. Αθανασόπουλου θα βρει ανταπόκριση. Πολλοί φοβούμαστε πως ναι. Στο μεταξύ, το σύνολο των φορέων του Αλιβερίου πραγματοποίησε συνάντηση στο εργατικό κέντρο, την Πέμπτη 18/9, όπου υπήρξε καθολική αντίδραση στο σχέδιο της εγκατάστασης της μονάδας λιθάνθρακα. Στη συνάντηση αποφασίστηκε η αποστολή επιστολής, στη δήμαρχο κ. Καράπα, που παραθέτουμε στη συνέχεια:

 

“Προς τη δήμαρχο Ταμυναίων κ. Καράπα και το δημοτικό συμβούλιο.

 

Κυρία δήμαρχε, κύριοι,

 

Την Τετάρτη 10-09-08, οι πολίτες της περιοχής μας ζήτησαν, για Τρίτη φορά μέσα στο 2008, να συζητηθεί και να ληφθεί απόφαση σχετικά με την ίδρυση της λιθανθρακικής μονάδας 800 MW στη θέση Στάχτες Μυλακίου, σε οικόπεδο 186 στρεμμάτων το οποίο ανήκει στο δήμο Ταμυναίων.

Εξηγήσαμε, με έγγραφα που σας καταθέσαμε, ότι το θέμα είναι επείγον, διότι η Ρ.Α.Ε. έδωσε θετική γνωμοδότηση για την εν λόγω μονάδα.

Για τρίτη φορά, η πλειοψηφία του δημοτικού συμβουλίου δεν συζήτησε το θέμα, αλλά δεσμεύτηκε με απόφαση της, να συγκαλέσει δημοτικό συμβούλιο με αποκλειστικό θέμα «οικόπεδο – στάχτες Μυλακίου, λιθανθρακική μονάδα». Σήμερα, Παρασκευή 19-09-08, εκπνέει η δέσμευση του δημοτικού συμβουλίου και ακόμα δεν έχει οριστεί η συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου.

 Πληροφορηθήκαμε, από τις ανακοινώσεις της ΔΕΗ, ότι ο κ. Αθανασόπουλος στις 17-09-08 σας ζητάει να παραστεί σε συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου, μαζί με τους συμβούλους του, για να σας εκθέσει τα «μεγαλόπνοα σχέδια του για την περιοχή μας». Σ’ αυτά φυσικά περιλαμβάνει «την ίδρυση λιθανθρακικής μονάδας, σχέδιο γενικότερης ανάπλασης και περιβαλλοντικής αναβάθμισης ολόκληρης της περιοχής, θέσεις εργασίας, τόνωση επιχειρηματικότητας, αποτελεσματικότερη προστασία του περιβάλλοντος και γενικά βελτίωση του επιπέδου κοινωνικής ευημερίας των κατοίκων».

 Οι κάτοικοι της περιοχής, βλέποντας το δημοτικό συμβούλιο να οδηγεί το θέμα του οικοπέδου και της υπό ίδρυση λιθανθρακικής, από αναβολή σε αναβολή, με ορατό τον κίνδυνο να εκπνεύσουν οι προθεσμίες του παραχωρητηρίου (10-02-09), να χαθεί η δημοτική περιουσία, η «αμαρτωλή» ΚΕΔ να την παραχωρήσει στη ΔΕΗ και να μας επιβάλλουν την εξαιρετικά ρυπογόνα λιθανθρακική μονάδα, ΘΕΤΟΥΝ ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΠΡΟ ΤΩΝ ΕΥΘΥΝΩΝ ΤΟΥ.

Σας καλούμε εδώ και τώρα να ορίσετε δημοτικό συμβούλιο με θέμα «οικόπεδο – στάχτες Μυλακίου, λιθανθρακική μονάδα». Να συνταχθείτε με τους πολίτες της περιοχής, υπερασπίζοντας τα συμφέροντά τους.

 Η περιοχή δεν αντέχει άλλη ρύπανση. Δεν θα μας αναγκάσουν να εκπατριστούμε, όπως γίνεται στην Κοζάνη. Με τα σχέδια τους η περιοχή μας θα ερημοποιηθεί και δε θα αναβαθμιστεί.

 

Με εκτίμηση,

Οι σύλλογοι της περιοχής.”