Πολίτες κατά του λιθάνθρακα

Πανελλαδική πρωτοβουλία κινήσεων πολιτών κατά του λιθάνθρακα

  • Επικοινωνία

    lithanthrakas@gmail.com
  • Ημερολόγιο

    Ιουνίου 2008
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Μάι.   Ιολ. »
     1
    2345678
    9101112131415
    16171819202122
    23242526272829
    30  
  • Αρχείο

  • Κατηγορίες

  • Ετικέτες

Οι κάτοικοι του Αγίου Δημητρίου Κοζάνης συνιστούν: μακριά από το λιθάνθρακα. …. Αυτοί ξέρουν

Posted by lithanthrakas στο Ιουνίου 15, 2008

Σε μια απρόσμενα δυνατή εμπειρία εξελίχθηκε η συνάντηση που οργάνωσε η ομάδα πρωτοβουλίας για τα ζητήματα της ενέργειας στη Θεσσαλονίκη, την Πέμπτη, 12/6, στο Πολυτεχνείο της Θεσσαλονίκης. Για πρώτη φορά βρεθήκαμε, πρόσωπο με πρόσωπο, οι πολίτες που αντιπαλεύουμε την κατασκευή νέων λιθανθρακικών μονάδων με τους πολίτες που ζουν καθημερινά τις συνέπειες της λειτουργίας των λιγνιτικών μονάδων στη Δυτική Μακεδονία.

 

Δίπλα μας ήταν πολλά μέλη του “συλλόγου για την καταπολέμηση της ανεργίας και την ανάπτυξη της περιοχής Αγίου Δημητρίου – Ρυακίου”, που πρωτοστατεί τα τελευταία χρόνια στις κινητοποιήσεις των κατοίκων της περιοχής για δουλειά και ανθρώπινες συνθήκες ζωής. Μια ομάδα νέων ανθρώπων, πολλοί νέοι οικογενειάρχες, με μικρά παιδιά, που βλέπουν τη ζωή τους να συνθλίβεται, μέσα σε ένα εφιαλτικό περιβάλλον, που το διαμορφώνουν και το συντηρούν: από τη μια, οι πιο ρυπογόνες εγκαταστάσεις της χώρας, οι λιγνιτικές μονάδες της ΔΕΗ και, από την άλλη το παχυδερμικό και αδιάφορο πολιτικό και συνδικαλιστικό κατεστημένο, που όλα τα μετρά με αριθμητικούς δείκτες. Μπορεί και να κάνω λάθος, αλλά δεν νομίζω να υπάρχει τίποτα πιο αυθεντικό και πιο δυναμικό στην περιοχή, από αυτή την ομάδα των νέων ανθρώπων.

 

Τα είχαν πει και στα ΜΜΕ, τα επανέλαβαν και σε μας. Ο λόγος τους απλός, αποφασιστικός, στιβαρός και, ουσιαστικά, πολιτικός. Ταυτόχρονα, ανθρώπινος και συγκινητικός. Είναι στιγμές που σου ’ρχoνται δάκρυα στα μάτια. Και άλλες φορές που παίρνεις απίστευτο κουράγιο από τη θέλησή τους:

 

Ο Σύλλογος ιδρύθηκε το 2005, με σκοπό την ανάδειξη των προβλημάτων από τη δραστηριότητα της ΔΕΗ και να πιέσουμε τους αρμόδιους φορείς να δώσουν λύσεις. Η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο. Έχουμε στείλει επιστολές σε όλους τους εμπλεκόμενους φορείς, από τον πρόεδρο της κοινότητας μέχρι τον πρωθυπουργό. Ζητήσαμε συναντήσεις, δε μας δέχθηκε κανείς.

Κάνουμε κατάληψη στις 30 Απρίλη του 2006, στην κεντρική πύλη μία μέρα, ζητώντας συνάντηση με το Υπουργείο και με τη διοίκηση της ΔΕΗ.. Αρχίζει κύκλος διαβουλεύσεων με αρμόδιους, τον υφυπουργό ανάπτυξης, αλλεπάλληλες συναντήσεις στην Αθήνα με περιφερειάρχη, νομάρχη, εκπρόσωπο της ΔΕΗ κλπ. Ζητάμε να μας δείξουν μια περιβαλλοντική μελέτη να δούμε αν μετά από πέντε –δέκα χρόνια η περιοχή μας θα είναι κατοικήσιμη, να ξέρουμε τι θα κάνουμε. Τα περιβαλλοντικά προβλήματα δεν τα αρνούνται, μας λένε συνέχεια ότι έχουμε απόλυτο δίκιο, αλλά δεν μπορούν να δουν τόσο μακριά. Αν είναι να γίνει μετεγκατάσταση σε 15 χρόνια τι να το κάνω; για προσλήψεις: κάνουμε κατάληψη 30 Ιουνίου 2006, δε γίνεται τίποτα, η  ΔΕΗ μας υπόσχεται πρόσληψη 60 ατόμων, τίποτα, πηγαίνουμε στην Αθήνα, αναιρούνε τις υποσχέσεις τους.

Ιανουάριος 2007: υπομνήματα στο υπουργείο, τίποτα. Κάνουμε κατάληψη 4 ημέρες, δεν ιδρώνει κανενός το αυτί. Ο εκπρόσωπος της ΔΕΗ δηλώνει αναρμόδιος. Με τα πολλά κανονίζεται συνάντηση με τον Περιφερειάρχη, μας υπόσχεται το άμεσο, δηλαδή προσλήψεις, διαγωνισμό 140 ατόμων, ο ίδιος ο υπουργός μας υπόσχεται φωτογραφικό διαγωνισμό, αυτή την έκφραση πρώτη φορά εκεί την ακούσαμε, και μας ζητάει λίστα με ειδικότητες των κατοίκων. Τελικά, προκηρύσσονται δύο θέσεις για τον Άγιο Δημήτριο και 5 για το Ρυάκιο. Επικοινωνούμε με Σιούφα, περιφερειάρχη και Αθανασόπουλο… τίποτα, κοροϊδία…

Με τα πολλά, ανακοινώνουμε κινητοποίηση τον Ιούλιο του 2007. Δέκα μέρες πριν την κινητοποίηση, πέσανε όλοι πάνω μας. Ο περιφερειάρχης, ο Νομάρχης δε δεχότανε να μας δει κι έρχεται 11 η ώρα το βράδυ στο χωριό, ο Υπουργός μας παίρνει στο τηλέφωνο, με το που σηκώσαμε το πανό και ανακοινώσαμε κινητοποίηση, το ίδιο βράδυ πλακώσανε όλοι. “Σταματήστε την κινητοποίηση κι ελάτε να μιλήσουμε”, η γενική συνέλευση το απορρίπτει. Πάμε για κινητοποίηση. Αυτοί εδώ έχουν φτιάξει οχυρά, έχουν φέρει και τα ΜΑΤ… προκαλούνε ασταμάτητα, μας βρίζουνε, (μανάδες, οικογένειες και τα σπίτια μας) για να γίνουνε τα επεισόδια, παρουσία του ταξίαρχου της Αστυνομίας Β. Ελλάδας. Αξιωματούχος μας απειλεί ότι στις φυλακές θα…καλοπεράσουμε!

Εμείς ερχόμαστε να διαμαρτυρηθούμε, με τα κοντομάνικα, παιδιά και γιαγιάδες. Τους λέμε: ερχόμαστε να διαμαρτυρηθούμε, θα σταματήσουμε τις ταινίες, δε θα μπούμε μέσα…απειλές και κόντρα απειλές. Τα επεισόδια τα προκαλέσανε τα ΜΑΤ, που στηθήκανε και βρίζανε τις μάνες μας. Απρόκλητα αρχίζουν τα δακρυγόνα, σκάει ένα δακρυγόνο στο κεφάλι ενός δικού μας που πάει στο νοσοκομείο… οπότε άρχισε κι ο καρβουνοπόλεμος…

Κανονίζεται συνάντηση. Πάλι μας δίνουνε δίκιο. Nα φάμε δίκιο! Μας υπόσχονται συνάντηση με τον υπουργό στο χωριό(!), στο τέλος Αυγούστου. Αποφασίζουμε νέα κινητοποίηση αν δεν έρθει, μας προλαβαίνουνε οι εκλογές που ανακοινώνονται, δύο μέρες πριν. Ραντεβού στη Νομαρχία, μοιράζουμε σακουλάκια τέφρα, “αυτό αναπνέουμε”, τους λέμε. Δύο βδομάδες πριν τις εκλογές καλούνε στην ασφάλεια μέλος του Δ.Σ. Μετά τις εκλογές καλούνε 65 άτομα με εξώδικα σε απολογία… Μέχρι και Βρυξέλλες πήγαμε στο Δήμα, ο οποίος μας είπε ότι δεν μπορεί να παρέμβει η Ε.Ε. στα εσωτερικά της χώρας!

Τώρα ( Μάιος – Ιούνιος 2008), που είμαστε σε κινητοποίηση ξαναϋπόσχονται προσλήψεις στους διαγωνισμούς 2008-09. Λένε ότι μας δέχονται σε συναντήσεις, η ΔΕΗ και ο Φώλιας με το δήμαρχο κι εμάς, με την προϋπόθεση να σταματήσει η κινητοποίηση. Πριν, που δεν ήμασταν σε κινητοποίηση, γιατί δε μας συναντήσανε; Μας καλεί ο εισαγγελέας και μας απειλεί και μετά μας ζητάει να σταματήσουνε οι κινητοποιήσεις. Αυτή είναι η τελευταία εξέλιξη. Με εξώδικα, αγωγές, τον εισαγγελέα, τη δικαιοσύνη και τα ΜΑΤ θα λυθούνε τα προβλήματα; Το θέμα είναι καθαρά πολιτικό. Εμείς δεν πρόκειται να πάμε σε καμία συνάντηση με κανένα Δαβάκο και κανένα Παπαδέλη γιατί αυτοί ήταν που φέρανε τα ΜΑΤ εδώ. Αυτοί που φέρανε 3 διμοιρίες ΜΑΤ και χαζεύανε τον ξυλοδαρμό και τα χημικά, αυτοί που βλέπανε σαν Ρωμαίοι αυτοκράτορες πάνω από τις ταινίες, τώρα καλούνε σε διάλογο!

Δεν τρέφουν αυταπάτες. Έχουν νιώσει στο πετσί τους την υποκριτική συμπεριφορά τοπικών και κεντρικών πολιτικών παραγόντων. Δυσπιστούν απέναντι στο συνδικαλιστικό κατεστημένο, καθώς δεν βλέπουν ουσιαστικές δράσεις για τα προβλήματα που τους απασχολούν. Είναι απογοητευμένοι από τα τοπικά και τα κεντρικά ΜΜΕ, που αποκρύπτουν και, σε κάποιες περιπτώσεις, διαστρεβλώνουν τα πραγματικά αιτήματά τους:

 

Μας κοροϊδεύουνε. Όποτε τους βολεύει η ΔΕΗ είναι Α.Ε., όποτε δε βολεύει είναι δημόσιο. Σε 3 χρόνια κάναμε 5 καταλήψεις, δεν πήραμε τίποτα! Τώρα είμαστε  σε κατάληψη επ’ αόριστον! Το κόστος που έχουν, δουλεύοντας σε χαμηλό φορτίο και κάνοντας εισαγωγή ρεύματος και πατέντες για τη μεταφορά της τέφρας μέσα στην αυλή του ΑΗΣ, θα ήταν αρκετό να προσληφθούν και να συνταξιοδοτηθούν 220 εργαζόμενοι, κι αυτό το λένε επίσημα στελέχη του ΑΗΣ!!! Δίνουν κίνητρα για ιδιώτες ηλεκτροπαραγωγούς και τους δίνουνε ρεύμα πάμφθηνο, το πιο φθηνό στην Ευρώπη, για να κάνουνε μπίζνες…και για τον κόσμο εδώ τίποτα…

Το μόνο πολιτικό συμπέρασμα είναι ότι, το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να σταματήσει η κινητοποίηση. Τόσα χρόνια δεν τους συναντήσαμε πουθενά, τώρα που ξεκίνησε η κατάληψη, ζητάνε συνάντηση, με την προϋπόθεση να σταματήσει η κατάληψη. Και μετά πάνε να μας διασπάσουν από μέσα, με ρουφιάνους και προσωπικά ταξίματα. Προσπαθούνε να μας εκφοβίσουν, διαδίδουν εκφοβιστικά ψέματα ότι θα ξανάρθουνε τα ΜΑΤ και ο εισαγγελέας. Εμείς όμως αντέχουμε, είμαστε μια γροθιά, κάθε βράδυ περνάνε 100 νέοι από την κατάληψη.

Υπάρχει πραγματική ομερτά  από τα ΜΜΕ. Συστήσαμε Επιτροπή αγώνα απ’ όλους τους φορείς του νομού. Συμμετέχουν από σωματεία μέχρι σύλλογοι γονέων και κηδεμόνων και γυναικείοι σύλλογοι από όλο το νομό. Με πορείες στην Κοζάνη, στη νομαρχία και με καταλήψεις (Περιφέρεια), αναδεικνύουμε το θέμα. Δεν μπαίνουμε στη διαδικασία υποβολής προτάσεων, αυτοί να κάνουνε προτάσεις κι εμείς θα τις αξιολογήσουμε. Εδώ που φτάσαμε το πρώτο δεν είναι ούτε ανεργία ούτε περιβάλλον, είναι η αξιοπρέπεια μας, δεν πρόκειται να μας ξανακοροϊδέψουν. 

 Στο μεταξύ, η ΔΕΗ καταθέτει αγωγή – φωτιά, με την οποία η επιχείρηση αξιώνει από τους καταληψίες το ποσό των 1.000.000 €, για κάθε ημέρα κατάληψης. Τόσο αξιολογεί η διοίκηση της ΔΕΗ τις ζημιές που υφίσταται από το σταμάτημα μεταφοράς λιγνίτη και αποκομιδής τέφρας, τη μείωση της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, το υψηλό κόστος που πληρώνει για την εισαγωγή ρεύματος, τη χρήση των υδροηλεκτρικών εργοστασίων σε περίοδο με λιγοστά αποθέματα νερών κτλ. Η αγωγή στρέφεται κατά του προέδρου του συλλόγου για την καταπολέμηση της ανεργίας και την ανάπτυξη της περιοχής Αγίου Δημητρίου – Ρυακίου Ηλία Τεντζογλίδη και του γραμματέα Τάσου Κοτσογλανίδη, καθώς και κατά πλείστων άλλων καταληψιών.

 

Μόλις έλαβε στα χέρια του την αγωγή με το υπέρογκο ποσό που ζητά η ΔΕΗ από τους καταληψίες, ο πρόεδρος του συλλόγου υπογράμμισε: “Ξεκινήσαμε μια καταγραφή των σπιτιών και της ακίνητης περιουσίας στον οικισμό του Αγίου Δημητρίου. Μετά θα συνεχίσουμε την καταγραφή και στο Ρυάκιο και ίσως μπορέσουμε να συμπληρώσουμε το ποσό που μας ζητάνε”. Στη συνέχεια, τόνισε: “Ας μας πει η ΔΕΗ και ο κ. Αθανασόπουλος πόσο εκτιμά τη ζωή των κατοίκων της περιοχής που πεθαίνουν από καρκίνο και πόσο εκτιμά την υγεία των παιδιών μας που πάσχουν από αναπνευστικά, ρινίτιδες και αλλεργίες. Ας μας πει πόσο εκτιμά τον καθαρό αέρα και το οξυγόνο που μας στερεί με την ανεξέλεγκτη ρύπανση των καμινάδων των σταθμών και των ορυχείων”.

 

Με την αγωγή οι αρμόδιοι της ΔΕΗ εκτιμούσαν πως θα κάμψουν το ηθικό των καταληψιών και θα τους υποχρεώσουν να αποχωρήσουν από το μπλόκο. Καθώς αυτό δεν συνέβη, αφού οι καταληψίες πείσμωσαν με την αγωγή και το εξωφρενικό ποσό που τους ζητείται, οι αρχές προχώρησαν σε νέα επέμβαση των ΜΑΤ, τα ξημερώματα της Δευτέρας 2/6. Ο απολογισμός 9 νέες παραπομπές σε δίκη, για το Σεπτέμβριο του 2008.

 

Όμως δεν το βάζουν κάτω. Δηλώνουν αποφασισμένοι να συνεχίσουν. Μιλούν με πόνο για τα παιδιά τους:

 

Δεν μας νοιάζει η δουλειά. Θέλουμε να ζήσουμε. Ας μας δώσουν ένα σπίτι σε κάποιο άλλο μέρος και ας είμαστε άνεργοι. Θα παλέψουμε και θα ζήσουμε. Όμως δεν μπορούμε να εγκληματίσουμε σε βάρος των παιδιών μας. Τα ψυγεία είναι γεμάτα με φάρμακα των παιδιών. Άλλοι, όταν ανοίγουν το ψυγείο σκέφτονται τα τρόφιμα. Εμείς έχουμε την έγνοια, μήπως λείπει κανένα φάρμακο. Τα μικρά παιδιά, αυτό που μαθαίνουν αφήνοντας την πιπίλα είναι πως θα χρησιμοποιούν τα σπρέι για το αναπνευστικό τους.

Οι πατεράδες μας έκαναν μεγάλο λάθος, έγκλημα, όταν δέχτηκαν αυτές τις μονάδες, αλλά αυτοί έχουν το ελαφρυντικό ότι δεν ήξεραν. Εμείς, όμως, ξέρουμε. Γι αυτό δεν θα γίνουμε εγκληματίες, σε βάρος των παιδιών μας, θα συνεχίσουμε να παλεύουμε. Να το βάλουν καλά στο μυαλό τους ότι θα μας βρίσκουν, συνεχώς, μπροστά τους.

 

Κάνουν έκκληση σε μας, τους κατοίκους των περιοχών, που αντιμετωπίζουν την προοπτική εγκατάστασης λιθανθρακικών μονάδων:

 

Μην κάνετε το λάθος να αποδεχτείτε αυτές τις μονάδες. Θα έχετε κάνει το μεγαλύτερο λάθος, θα έχετε κάνει ένα έγκλημα. Δείτε το δικό μας παράδειγμα.

 

Πολλές φορές, αυτά που μας είπαν μας θύμισαν ανάλογες καταστάσεις και πρακτικές στις δικές μας περιοχές, στην Αντίκυρα, τη Λάρυμνα, το Αλιβέρι, το Μαντούδι (η αδιαφορία του πολιτικού και αυτοδιοικητικού κατεστημένου, η εκστρατεία σιωπής των μέσων, οι εκβιασμοί της εργοδοσίας, οι διώξεις κλπ.). Έχουμε ζήσει, επίσης, αυτό το διάστημα που αναπτύσσεται ο αγώνας κατά του λιθάνθρακα, αρκετές δυνατές στιγμές. Όμως αυτή η ωμή εικόνα που εισπράξαμε και αυτό το πάθος για ζωή ξεπερνά, κατά πολύ, τις δικές μου, τουλάχιστον, εμπειρίες.

 

Έχω την αίσθηση, ότι με αυτούς τους ανθρώπους δίνουμε τον ίδιο αγώνα. Όχι μόνο γιατί παλεύουμε το δικό μας μέλλον να μην είναι ίδιο με το δικό τους παρόν. Όχι μόνο γιατί μιλάμε για δύο πλευρές του κεντρικού ζητήματος της ενέργειας. Αλλά και γιατί και στις δύο περιπτώσεις διεκδικούμε το δικαίωμα σε μια ανθρώπινη και αξιοπρεπή ζωή, διεκδικούμε το δικαίωμα να έχουμε γνώμη για αυτά που συμβαίνουν και θα συμβούν στον τόπο μας.

 

Μιλήσαμε για την ανάγκη κοινών δράσεων. Τους ζητήσαμε να μας βοηθήσουν, μεταφέροντας στις τοπικές μας κοινωνίες τις εμπειρίες τους και τους υποσχεθήκαμε να είμαστε δίπλα τους στον τιτάνιο αγώνα που κάνουν. Έπεσαν ιδέες για συγκεκριμένες εκδηλώσεις και δράσεις στη Θεσσαλονίκη, αλλά και στην περιοχή της Κοζάνης. Συμφωνήσαμε να έχουμε ανοιχτή επικοινωνία. Θέλω να πιστεύω, ότι δεν θα είμαστε ανακόλουθοι.

 

Ίσως να είναι, απλά η επιθυμία μου. Κάτι μου λέει, όμως, ότι μετά από αυτή τη συνάντηση έχει ανοίξει ένας δρόμος πιο ουσιαστικής και αλληλέγγυας δράσης για τα ζητήματα της ενέργειας, έτσι όπως τα βιώνουμε εμείς οι απλοί πολίτες αυτού του τόπου.

 

Υστερόγραφο (από τις εφημερίδες, 14/6):

«Νεκρός βρέθηκε, το πρωί, στο υπόγειο του λεβητοστάσιου της Μονάδας IV του Ατμοηλεκτρικού Σταθμού της ΔΕΗ, στον Άγιο Δημήτριο, ο 35χρονος μηχανοτεχνίτης της Ομάδας Συντήρησης Στροβίλων, Ιωάννης Δαβίτης.

Σε ανακοίνωση της, η ΔΕΗ κάνει λόγο για θάνατο ο οποίος επήλθε «κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες» και «ερευνάται από τις αρμόδιες αρχές» και εκφράζει στους συγγενείς και τους οικείους του εκλιπόντος τη βαθιά θλίψη και συμπαράστασή της.

Οι αστυνομικές Αρχές της περιοχής κάνουν λόγο για εργατικό ατύχημα«

 

 

(για τη μεταφορά)

Τάσος Κεφαλάς

Διαβάστε, επίσης, δύο εξαιρετικά ρεπορτάζ για το θέμα, από τις εφημερίδες “ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ” ΚΑΙ “ΕΘΝΟΣ” 

Κρατήστε στα υπόψη σας τη διεύθυνση του ιστότοπου του συλλόγου (βρίσκεται υπό κατασκευή)

 

  

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: