Πολίτες κατά του λιθάνθρακα

Πανελλαδική πρωτοβουλία κινήσεων πολιτών κατά του λιθάνθρακα

  • Επικοινωνία

    lithanthrakas@gmail.com
  • Ημερολόγιο

    Νοέμβριος 2017
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Ιαν.    
     12345
    6789101112
    13141516171819
    20212223242526
    27282930  
  • Αρχείο

  • Κατηγορίες

  • Ετικέτες

Archive for the ‘ενέργεια’ Category

Προσθήκες και αλλαγές στην ευρωπαϊκή νομοθεσία για την ενέργεια

Posted by lithanthrakas στο Ιουνίου 14, 2009

Μια σειρά από νέους κανονισμούς, οδηγίες και αποφάσεις, που σχετίζονται με την ενέργεια και τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου, προστίθεται στο θεσμικό πλαίσιο της ευρωπαϊκής νομοθεσίας, όπως δημοσιεύτηκαν στην επίσημη εφημερίδα (L140/5-6-2009):

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΙ

Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 443/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2009, σχετικά με τα πρότυπα επιδόσεων για τις εκπομπές από τα καινούργια επιβατικά αυτοκίνητα, στο πλαίσιο της ολοκληρωμένης προσέγγισης της Κοινότητας για τη μείωση των εκπομπών CO2 από ελαφρά οχήματα

ΟΔΗΓΙΕΣ         

  • Οδηγία 2009/28/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2009, σχετικά με την προώθηση της χρήσης ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές και την τροποποίηση και τη συνακόλουθη κατάργηση των οδηγιών 2001/77/ΕΚ και 2003/30/ΕΚ
  • Οδηγία 2009/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2009, για τροποποίηση της οδηγίας 2003/87/ΕΚ με στόχο τη βελτίωση και την επέκταση του συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου της Κοινότητας
  • Οδηγία 2009/30/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2009, με την οποία τροποποιείται η οδηγία 98/70/ΕΚ όσον αφορά τις προδιαγραφές για τη βενζίνη, το ντίζελ και το πετρέλαιο εσωτερικής καύσης και την καθιέρωση μηχανισμού για την παρακολούθηση και τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, τροποποιείται η οδηγία 1999/32/ΕΚ του Συμβουλίου όσον αφορά την προδιαγραφή των καυσίμων που χρησιμοποιούνται στα πλοία εσωτερικής ναυσιπλοΐας και καταργείται η οδηγία 93/12/ΕΟΚ
  • Οδηγία 2009/31/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2009, σχετικά με την αποθήκευση διοξειδίου του άνθρακα σε γεωλογικούς σχηματισμούς και για την τροποποίηση της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ του Συμβουλίου, των οδηγιών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου 2000/60/ΕΚ, 2001/80/ΕΚ, 2004/35/ΕΚ, 2006/12/ΕΚ και 2008/1/ΕΚ, και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1013/2006

ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΥΙΟΘΕΤΗΘΕΙΣΕΣ ΑΠΟ ΚΟΙΝΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ  

Απόφαση αριθ. 406/2009/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2009, περί των προσπαθειών των κρατών μελών να μειώσουν τις οικείες εκπομπές αερίων θερμοκηπίου, ώστε να τηρηθούν οι δεσμεύσεις της Κοινότητας για μείωση των εκπομπών αυτών μέχρι το 2020

Για αναζήτηση των κειμένων εδώ

 

Advertisements

Posted in Ευρωπαϊκή Ένωση, ενέργεια, κλιματική αλλαγή-αέριοι ρύποι | Leave a Comment »

Ραγδαίες εξελίξεις στον τομέα της ηλεκτροπαραγωγής

Posted by lithanthrakas στο Ιουνίου 3, 2009

Σε προηγούμενη ανάρτησή μας είχαμε αναφερθεί στις πρόσφατες εξελίξεις στον τομέα της ηλεκτροπαραγωγής. Με την ενημέρωση των αρχείων της ΡΑΕ, στις 25/5 ολοκληρώνεται η εικόνα. Ανακεφαλαιώνουμε, λοιπόν:

  • Στις 7/1/2009, δόθηκε άδεια παραγωγής, στην εταιρεία ΗΡΩΝ ΣΥΜΜΕΤΟΧΩΝ (του ομίλου ΤΕΡΝΑ),  για νέα λιγνιτική μονάδα 460 MW στη Φλώρινα
  • Η ΔΕΗ εξαγγέλλει και προκηρύσσει διαγωνισμό για νέα λιγνιτική μονάδα 550 – 660 MW, στην Πτολεμαΐδα, παρόλο που τυπικά δεν διαθέτει τη σχετική άδεια παραγωγής
  • Σε εκκρεμότητα βρίσκεται η επαναπροκήρυξη του διαγωνισμού για νέα λιγνιτική μονάδα 420 – 450 MW της ΔΕΗ, στη Μελίτη της Φλώρινας, για την οποία ισχύουν τα ίδια, σχετικά με την άδεια παραγωγής
  • Στις 6/3/2009, δόθηκε άδεια παραγωγής στην εταιρεία BLUE AEGEAN ENERGY, για μονάδα φυσικού αερίου 122,4 MW, στους Αγίους Θεοδώρους Κορινθίας. Στις 28/5/2009 η εταιρεία καταθέτει αύξησης ισχύος στα 150 MW
  • Στις 3/6/2009, η εταιρεία ΚΟΡΙΝΘΟΣ POWER, η οποία διαθέτει άδεια παραγωγής 395,9 MW, για μονάδα φυσικού αερίου στους Αγίους Θεοδώρους Κορινθίας, στις εγκαταστάσεις της ΜΟΤΟΡ ΟΪΛ, ζητά επαύξηση ισχύος στα 436, 6 MW. Υπενθυμίζουμε ότι στο νέο μετοχικό σχήμα της εταιρείας συμμετέχουν η ΜΟΤΟΡ ΟΪΛ (35%) και ο όμιλος Μυτιληναίου (65%)
  • Στις 29/5/2009, η Επιτροπή Ανταγωνισμού, με απόφασή της, επιτρέπει τη δημιουργία λειτουργικά αυτόνομης κοινής επιχείρησης από τις εταιρείες Χαλυβουργική (51%) και ΔΕΗ (49%). Η κοινή εταιρεία θα προχωρήσει στην ίδρυση και λειτουργία σταθμού παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας (έχει λάβει, ήδη, τη σχετική άδεια παραγωγής
  • Στις 26/3/2009, η εταιρεία ΗΛΕΚΤΡΟΠΑΡΑΓΩΓΗ ΣΟΥΣΑΚΙΟΥ (40% Motor Oil, 30% Avin και 30% Cyclon) κατέθεσε αίτηση για δεύτερη μονάδα φυσικού αερίου 440 MW, στους Αγίους Θεοδώρους Κορινθίας, δίπλα στις εγκαταστάσεις της ΜΟΤΟΡ ΟΪΛ
  • Στις 22/4/2009, η εταιρεία UNITEAM ENERGY καταθέτει αίτηση για την κατασκευή μονάδας φυσικού αερίου 150 MW, στην περιοχή της Λαμίας (θέση Φτυλιά ή Γεφυράκια ή Κεφαλάρια)
  • Η εταιρεία ΗΡΩΝ V (του ομίλου ΤΕΡΝΑ, επίσης), η οποία σχεδίαζε την κατασκευή μονάδας λιθάνθρακα στο Μαντούδι, επανέρχεται στις 13/5/2009 με αίτηση κατασκευής μονάδας φυσικού αερίου 840 – 1.160 MW, στην ίδια περιοχή. Για τις ανάγκες, προφανώς, της μονάδας αυτής έχει ριχτεί στο τραπέζι η πρόταση για την κατασκευή σταθμού υγροποιημένου φυσικού αερίου.

Η ΤΕΡΝΑ διεκδικεί το 35% του Μαντουδίου

Για να ολοκληρωθεί το σκηνικό, σε ότι αφορά το Μαντούδι, και παρόλο που δεν αφορά ηλεκτροπαραγωγική δραστηριότητα, επισημαίνουμε την προσπάθεια της εταιρείας ΒΙΟΜΑΓΝ (έχει περιέλθει στην ιδιοκτησία του ομίλου ΤΕΡΝΑ) να διεκδικήσει το 35% της συνολικής έκτασης του δήμου Κηρέως, για τη διεξαγωγή μεταλλευτικών γεωτρήσεων. Όσοι γνωρίζουν το σκληρό νομικό καθεστώς των μεταλλευτικών δραστηριοτήτων, ασφαλώς καταλαβαίνουν ότι δεν πρόκειται για καθόλου καλή εξέλιξη. Περισσότερα στην ιστοσελίδα του Συλλόγου περιβάλλον και πολιτισμός δήμου Κηρέως.

Κακά μαντάτα από το μέτωπο του ΣτΕ

Σε δύο περιοχές που σχετίζονται και με ηλεκτροπαραγωγικές δραστηριότητες είχαμε άσχημα νέα για προσφυγές που είχαν καταθέσει οι αντίστοιχοι δήμοι στο Συμβούλιο της Επικρατείας.

Η πρώτη αφορά την προσφυγή κατά των επεκτάσεων των εγκαταστάσεων των διυλιστηρίων των ΕΛ.ΠΕ. (πρώην ΠΕΤΡΟΛΑ) στην Ελευσίνα, όπου έχει διαρρεύσει η αρνητική απόφαση του ΣτΕ. Παράπλευρη συνέπεια, που σχετίζεται με τη χαλαρή στάση (παρά την προσφυγή) της τοπικής και νομαρχιακής αυτοδιοίκησης είναι και η ανεξαρτητοποίηση του δημοτικού συμβούλου και πρώην αντιδημάρχου Ελευσίνας κ. Χρ. Χρηστάκη.

Η δεύτερη περίπτωση αφορά τη βιομηχανική περιοχή της Θίσβης και την προσφυγή κατά της οριοθέτησής της και των περιβαλλοντικών ελλείψεων που τη συνοδεύουν, για την οποία υπήρξε απορριπτική απόφαση του ΣτΕ.

Posted in ενέργεια | Leave a Comment »

Προσυνέδρια ΤΕΕ. Τίποτα καινούργιο;

Posted by lithanthrakas στο Μαΐου 12, 2009

Συνεχίζονται, με εντατικό ρυθμό, τα προσυνέδρια του ΤΕΕ για τα ζητήματα της ενέργειας, τα οποία πρόκειται να οδηγήσουν σε ένα κεντρικό συνέδριο, στην Αθήνα, το φθινόπωρο του 2009. Παραπέμπουμε στην σχετική ανακοίνωση, καθώς και στο πρόγραμμα των εκδηλώσεων που έχουν γίνει ή έχουν προγραμματιστεί να γίνουν, όπου υπάρχει και το σχετικό υλικό των εισηγήσεων.

Αυτήν τη στιγμή δεν υπάρχει η δυνατότητα και, ίσως, να είναι πρόωρο να γίνει μια συνολική αποτίμηση αυτής της δραστηριότητας. Εγείρονται, όμως, σοβαρά ερωτηματικά  για το κατά πόσο είναι εφικτή η επικράτηση μιας άλλης λογικής στον ενεργειακό τομέα, που θα ξεφεύγει από την πεπατημένη των προηγούμενων χρόνων. Και αυτό γιατί:

  • Το μεγαλύτερο μέρος των εισηγήσεων τον καταλαμβάνουν οι εκπρόσωποι της ΔΕΗ, των άλλων εταιρειών στο χώρο της ενέργειας, των κρατικών και επιστημονικών φορέων και της μόνιμης επιτροπής ενέργειας του ΤΕΕ, που στηρίζουν το υφιστάμενο ενεργειακό μοντέλο
  • Οι εντατικοί ρυθμοί διεξαγωγής των προσυνεδρίων και ο ελλιπής διάλογος στις τοπικές κοινωνίες, ακόμη και στο χώρο των μελών του ΤΕΕ, εμποδίζουν την προβολή και την αφομοίωση νέων ιδεών και προτάσεων
  • Εξακολουθεί να υφίσταται, κατά κανόνα, ο παραγκωνισμός των πρωτοβουλιών που έχουν αρχίσει, τα τελευταία χρόνια, να αρθρώνουν ένα διαφορετικό λόγο στα ζητήματα της ενέργειας και που προσπαθούν να εντάξουν και τους απλούς πολίτες στο δημόσιο διάλογο

Παρόλα αυτά, δεν λείπουν και οι αιρετικές φωνές, κυρίως μέσα από τις παρεμβάσεις φορέων που, πρόσφατα, συνυπέγραψαν την κοινή παρέμβαση φορέων και κινήσεων πολιτών για τα ζητήματα της ενέργειας.

Από τις πιο πρόσφατες, παραπέμπουμε:

στην εισήγηση του Θ. Αναπολιτάνου, εκπροσώπου του Αντιπυρηνικού παρατηρητηρίου Μεσογείου, στο προσυνέδριο της Ρόδου (8-9 Μαΐου), με θέμα: Τεχνολογίες και Εφαρμογές Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας σε Νησιωτικές Περιοχές, και

στην αναλυτική παρουσίαση του Λ. Τσικριτζή, εκπροσώπου της Οικολογικής κίνησης Κοζάνης, στο προσυνέδριο της Πτολεμαΐδας (11 Μαΐου), με θέμα: Βέλτιστη Εκμετάλλευση του Λιγνίτη στην Ηλεκτροπαραγωγή          (άλλες εισηγήσεις εδώ)

Εντελώς αποσπασματικά, και για καθαρά ενημερωτικό σκοπό, μεταφέρουμε δύο σημεία:

Από την παρέμβαση του Θ. Αναπολιτάνου:

«Φύλαξα για το τέλος δύο πρόσφατες καλές ειδήσεις:

  • Πριν από ακριβώς ένα μήνα παρουσιάστηκαν τα συμπεράσματα μιας ερευνητικής εργασίας που πραγματοποίησε  επί 1½ έτος το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας σε συνεργασία με την Greenpeace. Αναφέρω μόνο ένα ελπιδοφόρο συμπέρασμα :»Τα αποθέματα Ανανεώσιμης Ενέργειας που είναι σήμερα διαθέσιμα και μπορούμε να τα εκμεταλλευθούμε τεχνικά επαρκούν για να καλύψουμε 6 φορές τις σημερινές παγκόσμιες ανάγκες».
  • Δεύτερη και συνάμα καταπληκτική είδηση που μας ήρθε από την αντίπερα όχθη του Ατλαντικού. «Δεν χρειάζεται να κατασκευαστεί στις ΗΠΑ ούτε ένας νέος πυρηνικός, ούτε ένας  ανθρακικός ενεργειακός σταθμός». Αν νομίζετε οτι αυτά είναι λόγια κάποιου περίεργου ακτιβιστή, χάσατε. Είναι δηλώσεις του κ Jon Wellinghoff, νέου Προέδρου της Ομοσπονδιακής Ρυθμιστικής  Επιτροπής Ενέργειας των ΗΠΑ, ο οποίος μάλιστα προχώρησε λέγοντας οτι με τις δυνατότητες που υπάρχουν σήμερα, το φορτίο βάσης θα είναι σύντομα αναχρονισμός.  Δεν γνωρίζω πόσο καιρό θα παραμείνει στη θέση του ο κ  Πρόεδρος, ας ελπίσουμε οτι θα μακροημερεύσει. Εκείνο που θέλω όμως να τονίσω είναι οτι  όταν αυτά  λέγονται από τα πλέον επίσημα χείλη και μάλιστα στο κράτος με τις μεγαλύτερες ευθύνες στην υπερθέρμανση του Πλανήτη, αντιλαμβάνεστε πόσο άσχημα ηχούν στ αυτιά μας  οι φωνές των διεθνών και εγχώριων σειρήνων με τις δήθεν βεβαιότητες και την καλλιέργεια μονόδρομων για την δήθεν φθηνή, ασφαλή και πράσινη πυρηνική ενέργεια.»

 Στο προσυνέδριο της Πτολεμαΐδας και σε ομιλία στελέχους της ΔΕΗ, αναφέρθηκαν σαν μελλοντικοί τροφοδότες της νέας λιγνιτικής μονάδας στη Μελίτη τα ορυχεία στο Κλειδί. Οι παρεπηδημούντες την περιοχή, όμως, γνωρίζουν ότι το συγκεκριμένο ορυχείο κατέρρευσε πέρυσι, χωρίς να γραφτεί τίποτα, ακόμη και στον τοπικό τύπο. Παραθέτουμε σχετικές φωτογραφίες.

 alicja 107                alicja 104

Posted in ΤΕΕ, ενέργεια | 1 Comment »

Παρέμβαση των πολιτών στα ζητήματα της ενέργειας

Posted by lithanthrakas στο Απρίλιος 21, 2009

Δημόσια παρέμβαση για τα ζητήματα της ενέργειας, με έμφαση στην ηλεκτροπαραγωγή, επιχειρούν φορείς και κινήσεις πολιτών, οι οποίοι έχουν συνδέσει τη δράση τους με πλήθος ενεργειακών δραστηριοτήτων και τις επιπτώσεις τους, σε όλη τη χώρα. Η πρωτοβουλία αυτή έρχεται σαν συνέχεια της συνάντησης εκπροσώπων τους, η οποία πραγματοποιήθηκε στις 28 Μαρτίου 2009, στην Αθήνα και σαν επιστέγασμα μιας σταθερής σχέσης ενημέρωσης, ανταλλαγής εμπειριών και αλληλοϋποστήριξης, η οποία γίνεται καθημερινά και πιο ουσιαστική.

 

Με την παρέμβασή μας θέλουμε να υπογραμμίσουμε, με τον πιο σαφή τρόπο:

 

·          Την απόφασή μας να συνεχίσουμε να παρεμβαίνουμε σε όλα τα μέτωπα των ενεργειακών εξελίξεων, είτε αυτές αφορούν τοπικές δραστηριότητες και τις επιπτώσεις τους, είτε αφορούν παρεμβάσεις σε εθνική κλίμακα και μακροχρόνιους σχεδιασμούς

·          Τη διάθεσή μας να διεκδικήσουμε σαν τοπικές κοινωνίες και σαν κοινότητες ευαισθητοποιημένων – ενεργών πολιτών το ρόλο που μας αντιστοιχεί στις διαδικασίες λήψης των όποιων αποφάσεων, μακριά από οποιαδήποτε παθητική ή μοιρολατρική αντίληψη και στάση

·          Την πρόθεσή μας να αναζητήσουμε και να διαμορφώσουμε τις προϋποθέσεις για τη δημιουργία ενός ευρύτερου κινήματος για τα ζητήματα της ενέργειας, που θα συνενώνει όλες τις σχετικές πρωτοβουλίες που αναπτύσσονται. Ενός κινήματος που θα ενσωματώνει στη δράση του και τους ευρύτερα αποδεκτούς στόχους του διεθνούς περιβαλλοντικού κινήματος, για περιορισμό των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, την εξοικονόμηση ενέργειας και τη γενναία συμμετοχή των ΑΠΕ στο ενεργειακό ισοζύγιο

 

Η χρονική στιγμή, κατά την οποία εκδηλώνεται η πρωτοβουλία μας, σημαδεύεται από μια σειρά σημαντικά γεγονότα, όπως: η κυβερνητική αναδίπλωση στο θέμα του λιθάνθρακα, τα απανωτά περιβαλλοντικά “επεισόδια” στις λιγνιτικές μονάδες, η εξαγγελία νέων λιγνιτικών μονάδων, οι επεκτάσεις λιγνιτωρυχείων και οι αναγκαστικές μετεγκαταστάσεις οικισμών, η διαφαινόμενη ραγδαία και ανεξέλεγκτη στροφή σε μονάδες φυσικού αερίου, η επιμονή στην προσπάθεια εξωραϊσμού της πυρηνικής ενέργειας, τα προβλήματα στην αξιοποίηση των ΑΠΕ, η συνέχιση της λογικής των μεγάλων φραγμάτων, οι επεκτάσεις των μονάδων διύλισης πετρελαίου. Τα γεγονότα αυτά διαδραματίζονται μέσα σε ένα εξαιρετικά δυσμενές σκηνικό για το περιβάλλον και για το μέλλον του πλανήτη, λόγω του φαινομένου του θερμοκηπίου και των κλιματικών αλλαγών που αυτό συνεπάγεται. Φαινόμενα και αλλαγές που οφείλονται, κατά κύριο λόγο, στις κάθε είδους ενεργειακές δραστηριότητες.

 

Όλα αυτά ένα πράγμα υπαγορεύουν: μια ριζική στροφή στη λογική με την οποία χαράσσεται και υλοποιείται η ενεργειακή πολιτική. Μπορεί το Συμβούλιο Εθνικής Ενεργειακής Στρατηγικής να δήλωσε, πρόσφατα, ότι αδυνατεί να διαμορφώσει (πριν το φθινόπωρο) πρόταση για το μακροχρόνιο ενεργειακό σχεδιασμό της χώρας, λόγω της αβεβαιότητας που δημιουργεί η οικονομική κρίση. Από την πλευρά μας, χωρίς να τρέφουμε αυταπάτες ότι καλύπτουμε αυτό το κενό, αισθανόμαστε την υποχρέωση να δώσουμε στη δημοσιότητα ένα βασικό κορμό εκτιμήσεων και προτάσεων, που αποτελούν το συμπύκνωμα των επιμέρους εμπειριών μας.

 

Με αυτόν τον τρόπο, επιδιώκουμε να ανατροφοδοτήσουμε έναν ευρύτερο διάλογο για τα ζητήματα της ενέργειας, να συνδέσουμε τις δραστηριότητές μας με τους προβληματισμούς άλλων πρωτοβουλιών (για τη φυσιογνωμία των πόλεων, το συγκοινωνιακό και τις μετακινήσεις, την ποιότητα των κτιριακών κατασκευών, τα καταναλωτικά πρότυπα και μοντέλα κλπ.), προκαλώντας την ενεργοποίηση και ευαισθητοποίηση περισσότερων συμπολιτών μας. Καλούμε τους φορείς και τις συλλογικότητες, που έχουν έναν αντίστοιχο προβληματισμό, να συνυπογράψουν το κείμενο που δημοσιοποιούμε σήμερα και να συμβάλλουν σε μια συλλογική προσπάθεια επεξεργασίας ενός εναλλακτικού ενεργειακού μοντέλου. 

 

21/4/2009

Οι φορείς και κινήσεις πολιτών:

 

Αντιπυρηνικό παρατηρητήριο Μεσογείου

 

Οικο-δίκτυο Δυτικής Μακεδονίας

Οικολογική κίνηση Κοζάνης

Οικολογική κοινωνική – παρέμβαση Πτολεμαΐδας

Σύλλογος για την καταπολέμηση της ανεργίας και για την ανάπτυξη Αγ. Δημητρίου – Ρυακίου

Σύλλογος περιβάλλοντος και ποιότητας ζωής δήμου Δημ. Υψηλάντη

Σύλλογος πληττομένων Μαυροπηγής

 

Δίκτυο οικολογικών οργανώσεων Αιγαίου

 

Σύλλογος προστασίας Αράχθου

Πανελλαδική κίνηση ενάντια στην εκτροπή του Αχελώου

Περιβαλλοντική οργάνωση “Αχελώου ρους”

 

Επιτροπή αγώνα κατά των επεκτάσεων των ΕΛΠΕ (πρώην ΠΕΤΡΟΛΑ) και των μονάδων ηλεκτροπαραγωγής της ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΚΗΣ

 

Ενεργοί πολίτες Εύβοιας

Ένωση Ταμυναίων πολιτών «Παρέμβαση» (Αλιβέρι)

Παναιτωλοακαρνανικό μέτωπο

Πολίτες της Αττικής για την ενέργεια

Πρωτοβουλία για τη σωτηρία του Κορινθιακού

Πρωτοβουλία πολιτών Θεσσαλονίκης ενάντια στο λιθάνθρακα

Σύλλογος προστασίας περιβάλλοντος περιοχής Αλιβερίου

Συμπαράταξη Βοιωτών για το περιβάλλον

Πολίτες κατά του λιθάνθρακα

 

Το κείμενο της παρέμβασης

 

Posted in ενέργεια, ενεργειακός σχεδιασμός, κινήματα | 2 Σχόλια »

Και πάλι πρωτιά στους ρύπους από την ηλεκτροπαραγωγή

Posted by lithanthrakas στο Απρίλιος 10, 2009

Με αφορμή τη δημοσιοποίηση των στοιχείων για τις εκπομπές ρύπων των επιχειρήσεων που είναι ενταγμένες στο ενιαίο σύστημα διαχείρισης εκπομπών (ΕΣΚΔΕ), επιχειρούμε ορισμένες βασικές διαπιστώσεις. Ειδικά, για τον τομέα της ηλεκτροπαραγωγής. Τα συμπεράσματα προκύπτουν από τους πίνακες που παρατίθενται, χρησιμοποιώντας σαν βάση έναν πρώτο ενδεικτικό πίνακα της Greenpeace (περιέχεται σε σχετική ανακοίνωση).cf83cf85ceb3cebacf81ceb9cf84ceb9cebacebfceaf-cf80ceafcebdceb1cebaceb5cf82 

Ο πίνακας σε ξεχωριστό αρχείο εδώ

  • Τα στοιχεία, φυσικά, δεν μας εκπλήσσουν. Για την κατάσταση είμαστε υποψιασμένοι από το πρόσφατο και παλιότερο παρελθόν. Δεν υπάρχουν, ακόμη, τα στοιχεία για τις συνολικές εκπομπές (αυτές που βρίσκονται κάτω από τον έλεγχο της αρμόδιας επιτροπής του ΟΗΕ για την εφαρμογή του πρωτοκόλλου του Κιότο). Κρίνοντας, συνεπώς, μόνο από τα στοιχεία των επιχειρήσεων του ΕΣΚΔΕ, διαπιστώνουμε μια μικρή μείωση των ετήσιων εκπομπών (1,66% για την ηλεκτροπαραγωγή και 3,91 % για το σύνολο των επιχειρήσεων), που όμως βρίσκεται πολύ μακριά από τα επίπεδα των ετήσιων (δωρεάν) ρύπων. Η απόκλιση φτάνει στο 17,88% για την ηλεκτροπαραγωγή και στο 9,72% για το σύνολο.
  • Η σημασία της προηγούμενης διαπίστωσης είναι ιδαίτερα σημαντική. Αφ’ ενός, επειδή η δυνατότητα εξαγοράς δικαιωμάτων ρύπων δεν εξαλείφει αυτό καθεαυτό το γεγονός της πραγματικής εκπομπής των ρύπων, δηλαδή της συνέχισης της επιβάρυνσης του περιβάλλοντος. Αφ’ ετέρου, επειδή η προσφυγή στην εξαγορά δικαιωμάτων ρύπων επιβαρύνει το κόστος των παραγόμενων προϊόντων. Αυτό αφορά, κατά κύριο λόγο, την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας (κάτι που αποτυπώνεται, πολύ συχνά τελευταία, στις αναλύσεις των οικονομικών μεγεθών της ΔΕΗ). Το πρόβλημα θα φτάσει σε ιδιαίτερη όξυνση, καθώς, από το 2013 οι εταιρείες παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας θα είναι αναγκασμένες να εξαγοράζουν το 100% των εκπομπών των ρύπων που παράγουν.
  • Οι εκπομπές του τομέα της ηλεκτροπαραγωγής αποτελούν το σημαντικότερο κομμάτι, καθώς αντιπροσωπεύουν το 75% των εκπομπών του συστήματος ΕΣΚΔΕ και το 40% των συνολικών εκπομπών της χώρας. Ενδεικτικό στοιχείο αυτής της διαπίστωσης είναι το γεγονός ότι στις 10 πιο ρυπογόνες επιχειρήσεις της χώρας περιλαμβάνονται 7 μονάδες της ΔΕΗ.
  • Αξίζει να σημειωθεί ότι οι 6 από τις 7 προαναφερόμενες μονάδες είναι λιγνιτικές. Οι 3 παρουσιάζουν αύξηση στις εκπομπές και οι άλλες 3 μείωση, που οφείλεται, μάλλον, σε παρατεταμένα διαστήματα μη λειτουργίας, λόγω βλαβών και κινητοποιήσεων. Στο σύνολο των μονάδων ηλεκτροπαραγωγής οι εκπομπές προέρχονται, κυρίως, από τη λειτουργία των λιγνιτικών μονάδων (σε ποσοστό 78%).
  • Ενδιαφέρον παρουσιάζει και ο πίνακας με τη σύγκριση εκπομπών ρύπων και παραγόμενης ηλεκτρικής ενέργειας. Ο δείκτης ρύπων/παραγόμενη ηλεκτρική ενέργεια παραμένει σε πολύ υψηλά επίπεδα (1,13). Την χειρότερη επίδοση παρουσιάζουν οι πετρελαϊκές μονάδες (1,74 για το 2008 και 1,88 για το 2007), ακολουθούν οι λιγνιτικές (1,39 και 1,35) και μετά το φυσικό αέριο (0,41 και 0,43). Η επίδοση που χειροτέρεψε το 2008, σε σχέση με το 2007, είναι αυτή των λιγνιτικών μονάδων. Η εξήγηση που δίνεται, από ανθρώπους που ζουν από κοντά το πρόβλημα, είναι ότι η εντατική εκμετάλλευση των κοιτασμάτων οδηγεί στη χρήση λιγνίτη, συνεχώς χειρότερης ποιότητας.

 

Σκοτείνιασε η Μαυροπηγή!

 

Για το πώς εκφράζεται η κατάσταση που περιγράφεται παραπάνω στην καθημερινότητα των κατοίκων των περιοχών της ηλεκτροπαραγωγής και ειδικότερα στη Δυτική Μακεδονία, διαβάστε (εδώ και εδώ) για το νέο “περιστατικό” ρύπανσης, που συνέβη τα ξημερώματα Πέμπτης προς Παρασκευή 10/4, στην περιοχή της Πτολεμαΐδας – Μαυροπηγής. Επίσης, διαρροή εκατοντάδων κιλών λαδιού σημειώθηκε προχτές βράδυ στον ΑΗΣ Αγίου Δημητρίου, με αποτέλεσμα να εκλυθούν επικίνδυνα αέρια, αλλά και να γεμίσει το εργοστάσιο καπνούς από τις αυταναφλέξεις που επακολούθησαν καθ’ όλη τη διάρκεια της νύχτας. Ανάστατοι οι εργαζόμενοι ανησυχούν για τις επιπτώσεις, «σιγή ιχθύος» από τη ΔΕΗ. (περισσότερα εδώ)

 

Νέος πρόεδρος στη ΡΑΕ

 

Το γεγονός δεν συνδέεται με τα παραπάνω, ούτε αναμένεται να αλλάξει την καθεστώς της μόνιμης ρύπανσης, αλλά αφού προωθείται το αναφέρουμε. Ο κ. Σιμόπουλος, καθηγητής πυρηνικής τεχνολογίας (πάει ο νους σας στο κακό;) στο ΕΜΠ αντικαθιστά τον κ. Καραμανή (δείτε σχετικά ρεπορτάζ εδώ και εδώ).

 

Posted in Δυτική Μακεδονία, ενέργεια, κλιματική αλλαγή-αέριοι ρύποι | 6 Σχόλια »

Ενεργειακός σχεδιασμός σε σχήμα V, U ή L;

Posted by lithanthrakas στο Απρίλιος 7, 2009

Με μια ασυνήθιστα αναλυτική και τεχνοκρατική ανακοίνωση, που δεν μας έχει συνηθίσει στο παρελθόν, το Συμβούλιο εθνικής ενεργειακής στρατηγικής (ΣΕΕΣ) δηλώνει την αδυναμία του να υποστηρίξει δημόσια μια νέα πρόταση για το μακροχρόνιο ενεργειακό σχεδιασμό. Γίνεται γνωστό ότι έχει, σχεδόν, ολοκληρωθεί η έκθεση για το 2009, αλλά αναβάλλεται η δημοσίευσή της, το αργότερο μέχρι το τέλος του τρίτου τριμήνου του 2009.

 

Η όλη εξέλιξη αποδίδεται στην αβεβαιότητα προβλέψεων στον κλάδο της ζήτησης, αλλά και της προσφοράς ηλεκτρικής ενέργειας, λόγω της οικονομικής κρίσης και της αδυναμίας να προσδιοριστεί ο ρυθμός και ο τρόπος επιστροφής στην “ομαλότητα” (σενάρια V, U ή L). Επίσης, θεωρείται ανέφικτη η αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των μέτρων, που παίρνει η διεθνής κοινότητα για την αντιμετώπιση της κρίσης. Εκτιμάται ότι σε λίγους μήνες θα έχει διαγραφεί μια κάπως σαφέστερη εικόνα. Στο διάστημα αυτό αναμένονται περισσότερο τεκμηριωμένες εκτιμήσεις από τις ελληνικές αρχές και άλλα μελετητικά όργανα, καθώς και σαφή πορίσματα από διεθνείς ενεργειακούς οργανισμούς, του υπουργείο ενέργειας των ΗΠΑ κ.ά.

 

Τέλος, σε μια δειλή απόπειρα πρόβλεψης της ελληνικής πραγματικότητας, γίνεται αναφορά σε σενάριο αναμενόμενης μείωσης της ζήτησης (σημ. που θα δικαιολογούσε, για παράδειγμα, το πάγωμα του λιθάνθρακα), ενώ υπάρχει προβληματισμός για τη δυνατότητα κάλυψης με φυσικό αέριο των νέων μονάδων και για το ρυθμό ανάπτυξης των ΑΠΕ.

 

Ορισμένα πρώτα σχόλια, από αυτήν την πρώτη ανάγνωση της ανακοίνωσης του ΣΕΕΣ:

  • Γίνεται λόγος για έκθεση (ιδεών ίσως;) για το 2009 του ΣΕΕΣ. Αυτό, όμως, που παραμένει σε εκκρεμότητα δεν είναι, απλά, μια έκθεση, αλλά ο ουσιαστικός μακροχρόνιος σχεδιασμός, μέχρι το 2020. Είναι γνωστό ότι τέτοιος σχεδιασμός δεν υφίσταται (για να μπορεί να σχολιάζεται με ετήσιες εκθέσεις). Θυμίζουμε ότι οι δύο προηγούμενες απόπειρες τέτοιου σχεδιασμού (Αύγουστος του 2007 και Ιούνιος 2008) αποσύρθηκαν “μετά βαΐων και κλάδων“, λόγω της επιμονής στο θέμα του λιθάνθρακα, κυρίως. Παρόλο που φαίνεται σαν ζήτημα έκφρασης, το επισημαίνουμε επειδή μπορεί να υποκρύπτει μια συνειδητή επιλογή υποβιβασμού των απαιτήσεων και μια επανάληψη των προηγούμενων σχεδίων, που είχαν περισσότερο χαρακτήρα ευχολογίου.
  • Η επίκληση των δυσκολιών για ουσιαστικές προβλέψεις στον τομέα της ζήτησης και της παραγωγής, και μάλιστα με έναν τόσο επιδεικτικό τρόπο, αλλά και η δειλή πρόβλεψη για αναμενόμενη μείωση της ζήτησης, επιβεβαιώνει την κριτική μας για τον πρόχειρο τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίστηκαν αυτά τα ζητήματα στα προηγούμενα σχέδια, με ποιο χαρακτηριστικό στοιχείο την υπερεκτίμηση της ζήτησης. Εκτίμηση που αποδείχθηκε λανθασμένη, προτού καν αρχίσουν να εξαπλώνονται οι επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης.  
  • Με δυσκολία, επίσης, και με έμμεσο τρόπο αρχίζει να αναγνωρίζεται το αντιφατικό γεγονός της αδειοδότησης πληθώρας μονάδων φυσικού αερίου, ενώ οι διαθέσιμες ποσότητες φυσικού αερίου στη χώρα μας είναι δραματικά μικρές για να καλύψουν και τις πρόσθετες ανάγκες της ηλεκτροπαραγωγής με φυσικό αέριο.
  • Εξακολουθεί να παραβλέπεται η ουσιαστική εμβάθυνση στις ουσιαστικές αιτίες και τα βαθύτερα αίτια της περιορισμένης ανάπτυξης των ΑΠΕ στη χώρα μας και επαναλαμβάνεται η “ευχή” για ραγδαία διείσδυση στο ενεργειακό μείγμα.

 

Το πλήρες κείμενο της ανακοίνωσης του ΣΕΕΣ

 

Posted in ενέργεια, ενεργειακός σχεδιασμός, κυβέρνηση | 3 Σχόλια »

Η περιβαλλοντική διάσταση της ενεργειακής πολιτικής και η αναγκαιότητα ύπαρξης ενός ειδικού επιχειρησιακού σχεδίου…

Posted by lithanthrakas στο Απρίλιος 5, 2009

Για τη μέχρι σήμερα ασκούμενη Ενεργειακή πολιτική, υπό την έννοια της εξασφάλισης της χώρας με ενεργειακά προϊόντα, (πρωτογενή καύσιμα και Ηλεκτρική Ενέργεια), αλλά και για το Σχεδιαζόμενο Ενεργειακό Προγραμματισμό κατά τα επόμενα χρόνια, έχουν γραφεί πολλά και σίγουρα θα γραφούν ακόμη περισσότερα δεδομένου ότι τα Ενεργειακό πρόβλημα όχι μόνο δεν έχει λυθεί σ΄ εθνικό επίπεδο αλλά και διεθνώς τείνει να εξελιχθεί σε έναν παγκόσμιο εφιάλτη.

 

Πράγματι τόσο η ασφάλεια εφοδιασμού με Ενεργειακά προϊόντα σε προσιτές τιμές, όσο και οι επιπτώσεις στο φυσικό περιβάλλον, παγκοσμίως και τοπικά είναι ζητούμενα που πρέπει με πολύ μεγάλη υπευθυνότητα, γνώση και σοφία να μελετηθούν σε βάθος και στη συνέχεια να σχεδιαστεί η αντιμετώπισή τους με την πρέπουσα σοβαρότητα τόσο σε κεντρικό όσο και σε τοπικό επίπεδο, σε τελευταία δε ανάλυση ακόμη και ατομικά περιορίζοντας τη σπατάλη των ενεργειακών προϊόντων.

 

Είναι πλέον ξεκάθαρο ότι το ζωτικής σημασίας πρόβλημα της καταστροφής του περιβάλλοντος πέρα από τις παγκόσμιες συνέπειες, με κύριες αιτίες την υπέρμετρη κατανάλωση από τις πλούσιες χώρες και την εκρηκτική πληθυσμιακή αύξηση των ήδη πληθυσμιακά μεγάλων αλλά και φτωχών χωρών, έχει ταυτόχρονα και σημαντικές επιπτώσεις τοπικού χαρακτήρα που συχνά έρχονται να προστεθούν στα γενικότερα προβλήματα που αναφέρθησαν και μάλιστα σε βάρος της αειφόρου ανάπτυξης των μικρών περιοχών.

 

Με οδηγό τις σκέψεις αυτές, ο Σ.Δ.Μ.Ε., θα επιχειρήσει να εστιάσει στις περιβαλλοντικές επιπτώσεις στο φυσικό περιβάλλον της περιοχής Εορδαίας, που οδήγησε η μέχρι σήμερα ασκούμενη Ενεργειακή Πολιτική από την Πολιτεία, καθώς και τις προοπτικές, που διαγράφονται από τα Προγράμματα-Σχέδια, που με τον έναν ή τον άλλον τρόπο βλέπουν διαχρονικά το φως της δημοσιότητας.

 

Όπως όλοι γνωρίζουμε ο όρος Λιγνιτική Εποχή χρησιμοποιήθηκε στην περιοχή για να δηλώσει την χρονική περίοδο που άρχεται από τη συστηματική εκμετάλλευση του Λιγνίτη από την τότε ιδιωτική ΛΙΠΤΟΛ και την κρατική ΔΕΗ και περατούται με την εξάντληση των αποθεμάτων. Η χρονική αυτή περίοδος έχει ως έτος έναρξης το 1957 και συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Κατά το διάστημα αυτό πραγματοποιήθηκε η διάνοιξη τεράστιων υπαίθριων Ορυχείων και κατασκευάστηκαν συνολικά 18 λιγνιτικές μονάδες στο λεκανοπέδιο, Κοζάνης – Πτολεμαΐδας – Αμυνταίου – Φλώρινας, δεσμεύοντας συνολικά περίπου 200 χιλιάδες στρέμματα καλλιεργήσιμης γης.

 

Για την πλήρη λειτουργία όλων αυτών των μονάδων απαιτούνται σε ετήσια βάση, περισσότεροι από 50 εκατομμύρια τόνοι λιγνίτη και συνολικές εκσκαφές πάνω από 300 εκατομμύρια κυβικά μέτρα εδαφών, δηλαδή κάθε χρόνο θα μπορούσε να καλυφθεί μια έκταση σαν την πόλη της Πτολεμαΐδας σ΄ ένα ύψος 60 μέτρων. Η τεράστια αυτή εξορυκτική δραστηριότητα είναι φυσικό να αλλάζει την όψη του φυσικού τοπίου ακόμη και κατά τη διάρκεια μιας μόνο ημέρας.

 

Είναι επομένως εύκολα κατανοητό ότι, εκτός των άλλων η ορθολογική διαχείριση της εξόρυξης, της διακίνησης και της απόθεσης όλων αυτών των γαιών απαιτεί (και απαιτούσε) ένα συνολικό και πολύ καλά μελετημένο Διαχειριστικό Σχέδιο Εκμετάλλευσης του Λιγνίτη (ευθύνη ΔΕΗ) και ταυτόχρονα ένα Ειδικό Επιχειρησιακό Σχέδιο (ευθύνη της πολιτείας). Τα εν λόγω σχέδια θα θεράπευαν ή θα προλάμβαναν την καταστροφή του περιβάλλοντος καθώς επίσης και τη συρρίκνωση του πρωτογενή τομέα απασχόλησης (γεωργία-κτηνοτροφία) στις πληττόμενες περιοχές.

 

Παρότι όμως η λιγνιτική δραστηριότητα ξεκίνησε το 1957 μόλις στις αρχές της δεκαετίας του 1990, η ΔΕΗ ως Δημόσιος ακόμα φορέας, ανέθεσε την εκπόνηση μιας πράγματι συνολικής τεχνικοοικονομικής και περιβαλλοντικής μελέτης, σε έναν μεγάλο και έμπειρο οίκο του εξωτερικού, την γερμανική εταιρεία RHEINBRAUNENGINEERING (R.E). Η εν λόγω μελέτη ξεκίνησε τον Μάιο του 1993 και ολοκληρώθηκε το 1995. Αποτελείται από πολλές εκατοντάδες σελίδες και επεξεργάσθηκε δεκάδες θέματα και πτυχές της όλης εξορυκτικής δραστηριότητας.

 

Μετά την παράδοση της μελέτης θα περίμενε κανείς να ακολουθήσουν σημαντικές πρωτοβουλίες και διεργασίες, έτσι ώστε το πολύτιμο αυτό “εργαλείο δουλειάς” να λαμβάνεται υπ΄ όψη στη χάραξη της Εθνικής Ενεργειακής Πολιτικής, δεδομένου ότι η παραγωγή Ηλεκτρικής Ενέργειας από τους εγχώριους λιγνίτες για αρκετά χρόνια έφτασε μέχρι το ποσοστό του 70 τοις εκατό της συνολικής της Εθνικής Ηλεκτροπαραγωγής.

 

Σε ότι δε αφορά τη διαχείριση και αποκατάσταση των εδαφών, που είναι και το θέμα με το οποίο σήμερα ασχολείται ο Σ.Δ.Μ.Ε., η μελέτη αυτή προέβλεπε και πρότεινε ως τελική διαμόρφωση των εδαφών που θα πλήττονταν διαχρονικά να πάρουν την τελική μορφή όπως στο εικονιζόμενο αντίγραφο του σχεδιαγράμματος που δημοσιεύτηκε στον τύπο από τον πρώην πρόεδρο του Δ.Σ. ΔΕΗ και Ομότιμο Καθηγητή του Ε.Μ.Π. κ.Γεώργιο Γκρος. Ο Σ.Δ.Μ. θεωρώντας ότι το εν λόγω άρθρο παραμένει ακόμα και σήμερα επίκαιρο μετά από 11 χρόνια αφού ζήτησε την άδεια από τον Ομότιμο Καθηγητή κ. Γεώργιο Γκρος το επαναδημοσιεύουμε αυτούσιο συνημμένο στην παρούσα ανακοίνωση.

 

Εκείνο όμως που τελικά συνέβη, ήταν να εφαρμοσθεί εν μέρει η εν λόγω μελέτη, παραβλέποντας την περιβαλλοντική πλευρά όπως λίγο ή πολύ όλοι διαπιστώσαμε, με τελικό αποτέλεσμα να βρισκόμαστε σήμερα σε μια Ενεργειακή κατάσταση, που να μοιάζει ως ένα βαθμό ανεξέλεγκτη και μη αναστρέψιμη με έλλειψη ισχύος, παλαιές ρυπογόνες και χαμηλού βαθμού απόδοσης Μονάδες, να λειτουργούν ακόμα ως μονάδες βάσης και ταυτόχρονα ένα βαριά πληγωμένο Φυσικό Ανάγλυφο.

 

Ο Σ.Δ.Μ.Ε. αφ΄ ενός ευαισθητοποιημένος από τις διαφαινόμενες δυσμενείς εξελίξεις σε ότι αφορά τα ενεργειακά θέματα σε Εθνικό Επίπεδο αλλά και τις προοπτικές της περιοχής ανησυχεί για την ουσιαστική ανυπαρξία αξιόπιστων και επικαιροποιημένων Σχεδίων Δράσης και Προοπτικής, τόσο σε Τοπικό, όσο και σε Εθνικό επίπεδο. Θεωρεί ότι η σύνταξη των προαναφερόμενων Σχεδίων Δράσης – Προοπτικής (Διαχειριστικό Σχέδιο Εκμετάλλευσης του Λιγνίτη, Ειδικό Επιχειρησιακό Σχέδιο) που θα τύχουν της ανάλογης κοινωνικής Διαβούλευσης και Συγκατάθεσης, καθώς επίσης και η ύπαρξη ενός πνεύματος αρμονικής συνεργασίας με τη ΔΕΗ Α.Ε., θα οδηγούσε την περιοχή ομαλά στην Μεταλιγνιτική εποχή, θα συνέχιζε δε η περιοχή να συμβάλλει κύρια και ουσιαστικά στην Ηλεκτροπαραγωγή της χώρας.

 

Τελειώνοντας θεωρούμε ότι είναι χρήσιμο και επίκαιρο να θέσουμε μια σειρά από ερωτήματα τα οποία χρήζουν αξιόπιστων και πειστικών απαντήσεων από τους αρμόδιους φορείς της Πολιτείας και τις Υπηρεσίες.

  • Γιατί δεν υλοποιήθηκε στο σύνολό του το Στρατηγικό Σχέδιο ανάπτυξης των Ορυχείων (Mine Master Plan);
  • Ποιο είναι σήμερα το αντίστοιχο Επικαιροποιημένο Σχέδιο;
  • Πώς το σχέδιο αυτό εντάσσεται στη γενικότερη Ενεργειακή Πολιτική της χώρας και ποια είναι η πολιτική αυτή;
  • Ποια είναι τελικά η μορφή που θα πάρει το φυσικό ανάγλυφο της περιοχής, μετά το πέρας της εξορυκτικής δραστηριότητας και ποια θα είναι η μορφή αυτού στα ενδιάμεσα στάδια;
  • Πότε θα συνταχθεί και θα δοθεί σε Δημόσια Διαβούλευση ένα Ειδικό Επιχειρησιακό Σχέδιο Ανάπτυξης της Δ. Μακεδονίας στο οποίο να εντάσσονται οι πληττόμενες περιοχές με τα προβλήματά τους και τις προοπτικές τους;
  • Ποιες υποδομές, δίκτυα, υπηρεσίες, κτήρια, έργα και επενδύσεις γενικά προβλέπει να υλοποιήσει η πολιτεία στις πληττόμενες περιοχές και πόσες θέσεις εργασίας θα δημιουργηθούν που θα εξισορροπούν σε κάποιο βαθμό τις χαμένες θέσεις εργασίας από τη συρρίκνωση της εξορυκτικής δραστηριότητας και της προβλεπόμενης μείωσης της ηλεκτροπαραγωγής από τον λιγνίτη που προβλέπεται στο νέο Επιχειρησιακό Σχέδιο της ΔΕΗ;

 

3/4/2009

 Το Δ.Σ. του Συλλόγου Διπλωματούχων Μηχανικών Εορδαίας

 

 

Posted in ενέργεια, λιγνίτης | 3 Σχόλια »

Συνέχεια στο διάλογο για την απόσυρση του λιθάνθρακα

Posted by lithanthrakas στο Απρίλιος 5, 2009

Με αφορμή την παρέμβαση της ομάδας έρευνας εναλλακτικών τεχνολογιών, θα επιχειρήσω να καταθέσω ορισμένες σκέψεις, σχετικά με τη κυβερνητική στροφή στο θέμα του λιθάνθρακα και τις εξελίξεις που διαφαίνονται στο ενεργειακό τοπίο.

 

Μια σειρά τοποθετήσεων επιχειρεί να αξιολογήσει σε δεύτερο πλάνο ή και να θεωρήσει αμελητέο το ρόλο των κοινωνικών αντιστάσεων που εκδηλώθηκαν, θεωρώντας ότι η αλλαγή πολιτικής υπαγορεύθηκε από άλλα βαθύτερα και ύποπτα αίτια. Στην τραβηγμένη προέκταση αυτής της αντίληψης θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί ότι η εξέλιξη αυτή θα υπήρχε, ακόμη και αν η επιλογή του λιθάνθρακα δεν συναντούσε τη μαζική αντίδραση που συνάντησε. Τι έχω να παρατηρήσω σε αυτό:

 

  • Η άποψη αυτή προϋποθέτει ότι υφίσταται συγκροτημένη ενεργειακή πολιτική και στρατηγική, κάτι που δεν επιβεβαιώνεται στην πράξη. Θα περιοριστώ σε δύο απτά παραδείγματα. Πλήρης αποτυχία της πρόβλεψης για την εξέλιξη των αναγκών σε ηλεκτρική ενέργεια, τουλάχιστον για το 2008. Αδειοδότηση μονάδων φυσικού αερίου, η λειτουργία των οποίων απαιτεί τη διπλάσια ποσότητα φυσικού αερίου από αυτήν την οποία έχει εξασφαλίσει το ελληνικό κράτος και, μάλιστα, όχι μόνο για τις ανάγκες της ηλεκτροπαραγωγής. Δεν επεκτείνομαι περισσότερο.
  • Υπάρχει η ακραία εκδοχή ότι ο λιθάνθρακας δεν ήταν ένα σχέδιο με πραγματικό ενδιαφέρον, αλλά λειτούργησε σαν ο “λαγός” άλλων επιλογών, όπως η πυρηνική ενέργεια. Αυτό το άκρως συνωμοτικό σενάριο παραβλέπει ότι για την υλοποίησή του χρειαζόταν η πλήρης συναίνεση κυβέρνησης, εταιρειών, ρυθμιστικών αρχών κλπ. Η συνεχιζόμενη αντίδραση όσων θίχτηκαν από την ακύρωση του σχεδίου λιθάνθρακας δεν το επιβεβαιώνει. Παραβλέπει, ακόμη, αυτό το σενάριο το γεγονός ότι λόγος γίνεται για μονάδες που θα έπεφταν στην αγορά ενέργειας σε 2- 3 χρόνια και όχι για μονάδες που για να γίνουν αποδεκτές στην κοινή γνώμη, να χωροθετηθούν και να κατασκευαστούν χρειάζονται, τουλάχιστον, 10-15 χρόνια. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ο κίνδυνος κατασκευής πυρηνικών εργοστασίων δεν υφίσταται. Κάθε άλλο μάλιστα. Όμως αφορά μια άλλη παράλληλη διαδικασία, που δεν έρχεται σε αντίθεση με τα σχέδια για κατασκευή λιθανθρακικών μονάδων. Το πρόσφατο ψήφισμα του ευρωκοινοβουλίου, αλλά και η διακήρυξη των 61 ευρωπαίων παραγωγών ενέργειας διαλύει κάθε αμφιβολία γι αυτό.
  • Μια άλλη εκδοχή λέει ότι δεν ήταν προσχεδιασμένη η αλλαγή πλεύσης, απλώς στην πορεία άλλαξαν τα δεδομένα και υπήρξε η ενδεδειγμένη προσαρμογή, με νέο προσανατολισμό την πυρηνική ενέργεια και το φυσικό αέριο. Σε ότι αφορά την πυρηνική ενέργεια δεν υπάρχει κάποιο νέο δεδομένο. Αντίθετα, εδώ και πολλά χρόνια έχει αναθερμανθεί η προσπάθεια χειραγώγησης της κοινής γνώμης, προτού καν αρχίσουν να παίρνουν σάρκα και οστά οι μονάδες λιθάνθρακα. Γιατί δεν υπήρξε εξαρχής αυτή η επιλογή, αλλά επιλέχθηκε η σύγκρουση με τις τοπικές κοινωνίες και η φθορά με το θέμα του λιθάνθρακα; Και γιατί, ακόμη και σήμερα, εξακολουθεί να θεωρείται ζήτημα εκτός της επίσημης ενεργειακής ατζέντας; Σε ότι αφορά το φυσικό αέριο, εξελίξεις υπήρξαν, αλλά μάλλον προς την κατεύθυνση της επιλογής του λιθάνθρακα. Είναι πολύ πρόσφατη η κρίση στην τροφοδοσία της Ευρώπης με φυσικό αέριο, καθώς και η συστηματική προσπάθεια της ΕΕ για το μέγιστο βαθμό απεξάρτησης από το ρωσικό αέριο.
  • Τι απομένει; Ο ισχυρισμός για προεκλογικές σκοπιμότητες του κυβερνώντος κόμματος. Μα αυτό, ακριβώς, αποδεικνύει το μέγεθος της απόρριψης από την κοινωνία και το δυσβάστακτο πολιτικό κόστος από την επιμονή σε μια επιθετική πολιτική υπέρ του λιθάνθρακα. Δεν γνωρίζω ποια θα ήταν η έκβαση της μάχης αν η κυβέρνηση εθελοτυφλούσε και επέμενε πεισματικά στην επιλογή της, ούτε γνωρίζω αν υπάρχει ένα κοινωνικό δυναμόμετρο που να μας βεβαιώσει για το μέγεθος της ισχύος των κοινωνικών αντιδράσεων κατά του λιθάνθρακα. Εκείνο που αντιλαμβάνομαι είναι ότι αυτές οι υπαρκτές αντιστάσεις, μικρές ή μεγάλες, είναι αυτές που, κυρίως, επέβαλλαν αυτήν την τροπή. Χωρίς, παρόλα αυτά, να έχει εκλείψει για πάντα ο κίνδυνος της επαναφοράς του λιθάνθρακα.

Στο κείμενο της ομάδας έρευνας εναλλακτικών τεχνολογιών γίνεται λόγος για αυτούς που “που απλώς λερώνουν τα χέρια τους με το μελάνι των δηλώσεων”, καθώς και για τη κινηματική γραφειοκρατία, η οποία “αδυνατεί να εξωθήσει σε οτιδήποτε άλλο πέρα από δηλώσεις, για τον ίδιο λόγο αδυνατεί και να συμπαρασταθεί ουσιαστικά στους έμπρακτους αγώνες των κατά τόπους απηυδισμένων πολιτών”. Δεν κατάλαβα σε ποιους αναφέρεται (στα κινήματα πόλης, στις περιβαλλοντικές οργανώσεις γενικά;). Σε κάθε περίπτωση θα ήθελα να ξεκαθαρίσω το εξής:

 

Οι φορείς και οι συλλογικότητες που έδωσαν, και δίνουν, τη μάχη κατά του λιθάνθρακα, όπως και αυτοί που δίνουν τις δικές τους μάχες στα άλλα πεδία της ενέργειας (λιγνίτης, φράγματα, φυσικό αέριο, ΑΠΕ ορισμένες φορές) δεν χαρακτηρίζονται από κινηματική γραφειοκρατία και μάλιστα αθηνοκεντρική. Είναι, κατά κανόνα, αποκεντρωμένες πρωτοβουλίες αυτοοργάνωσης πολιτών, με δημοκρατικές διαδικασίες και χωρίς τυπικές ιεραρχίες. Δεν συμπαραστέκονται στους απηυδισμένους πολίτες, είναι οι ίδιοι οι απηυδισμένοι πολίτες και λερώνουν πολύ συχνά τα χέρια τους, όχι με το μελάνι των δηλώσεων, αλλά συγκρουόμενοι καθημερινά με οικονομικά συμφέροντα, με κρατικές και κομματικές γραφειοκρατίες και με κατεστημένες αντιλήψεις, έχοντας, ταυτόχρονα, να αντιμετωπίσουν και το φόβο και την αγωνία πολλών συμπολιτών τους για δουλειά.

 

Για να είμαι ειλικρινής, πάντως, θεωρώ χρήσιμη την επισήμανση, καθώς ο κίνδυνος της ανάπτυξης φαινομένων κινηματικής γραφειοκρατίας δεν εξαιρεί και αυτό το χώρο, ούτε, βέβαια, και τους συντάκτες του κειμένου της ομάδας. Ιδίως αν τα επόμενα βήματα γίνουν μακριά από το φυσικό χώρο της δράσης μας και τα υπαρκτά προβλήματα και αν οι αναζητήσεις μας περιοριστούν μόνο στο θεωρητικό επίπεδο και σε απόσταση από την κατακτημένη συλλογική εμπειρία.

 

Τέλος, για το πώς προχωράμε αναφέρεται “ότι μόνον η κριτική της πράξης αποφέρει αποτελέσματα με υλικό περιεχόμενο. Και εν προκειμένω, αυτό σημαίνει άμεση εφαρμογή όλων των δυνατών εναλλακτικών τεχνολογικών μέσων …..”. Κατά τη γνώμη μου, η δυνατότητα γενικευμένης εφαρμογής εναλλακτικών τεχνολογικών μέσων, μέσα στο υφιστάμενο πλαίσιο οικονομικών και κοινωνικών σχέσεων, φαντάζει αδύνατη. Γνωρίζω, άλλωστε, ότι οι φίλοι της ομάδας έχουν μιλήσει πολλές φορές για τον πλήρη έλεγχο κάθε νέας τεχνολογικής εξέλιξης, έως και την αποσιώπηση – “ενταφιασμό” της, από το μεγάλο κεφάλαιο, όταν δεν συμβαδίζει με τη κερδοσκοπική του δράση. Το πολύ – πολύ να γίνει κατορθωτό να λειτουργήσουν κάποιοι θύλακοι αντίστασης, περισσότερο σαν αποδεικτικό στοιχείο της δυνατότητας εφαρμογής ενός άλλου μοντέλου διαχείρισης της ενέργειας, σε πολύ περιορισμένη κλίμακα. Και πάντα, κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις: ώριμες τεχνολογικά λύσεις, εξασφάλιση χρηματοδότησης και “αυτοδιοικητικές” κοινότητες διατεθειμένες να συγκρουστούν με την κεντρική εξουσία και να υποστηρίξουν το “πείραμα”. Προς το παρόν, ακόμη και αυτό, είναι στη σφαίρα του επιθυμητού.

Τάσος Κεφαλάς

Posted in ενέργεια, κινήματα | Leave a Comment »

Σχετικά με το ψευδο – διάλογο και τις αντικειμενικές συνθήκες που οδηγούν στο ξεπερασμά του

Posted by lithanthrakas στο Απρίλιος 5, 2009

Η ριζική στροφή της κυβέρνησης στο θέμα του λιθάνθρακα πυροδότησε μια συζήτηση γύρω από τα πραγματικά και βαθύτερα αίτια αυτής της κίνησης. Έθεσε, επίσης, επί τάπητος το θέμα της αποτίμησης του πραγματικού ρόλου του “κινήματος” αντίστασης στην επιλογή του λιθάνθρακα. Σε αυτά, αλλά και σε μια σειρά άλλα ζητήματα αναφέρεται η παρέμβαση της Ομάδας έρευνας εναλλακτικών τεχνολογιών, που ακολουθεί:

 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΨΕΥΔΟ – ΔΙΑΛΟΓΟ

ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΠΟΥ ΟΔΗΓΟΥΝ ΣΤΟ ΞΕΠΕΡΑΣΜΑ ΤΟΥ

 

Μετά από ένα χρόνο προσπαθειών πιστεύουμε πως μπορούμε να κάνουμε έναν πρώτο απολογισμό των πεπραγμένων γύρω από τα ζητήματα που αναδείχθηκαν, όπως και εκείνα που απέτυχαν να αναδειχθούν από τα κινήματα πόλης για το ενεργειακό ζήτημα. Τα επιμέρους δεδομένα που αφορούν σε κάποιες εκδηλώσεις, συζητήσεις και κείμενα είναι μάλλον δευτερεύουσας σημασίας εάν κριθούν υπό το βάρος της πολύ σοβαρότερης δομικής κρίσης του οικονομικού μονοθεϊσμού των ημερών μας και των επερχόμενων εξεγέρσεων που προαναγγέλθηκαν ήδη. Είναι ωστόσο σημαντικό να τοποθετηθούμε απέναντι στην αμφιλεγόμενη επιτυχία που πανηγυρίστηκε πρόσφατα για τη λεγόμενη «υποχώρηση» στο ζήτημα του λιθάνθρακα και στο κατά πόσον αυτή πρέπει να θεωρείται μια γνήσια κινηματική επιτυχία ή απλώς μια τακτική υποχώρηση του εχθρού.

 

Εάν συνυπολογίσουμε και την πρόσφατη επανέναρξη του «δημόσιου» «διάλογου» πάνω στο θέμα της πυρηνικής ενέργειας, με ελάχιστη προσπάθεια θα καταλήξουμε στο αβίαστο συμπέρασμα πως η οχιά του πολυεθνικού, και εν προκειμένω του γαλλο – αμερικανικού κεφαλαίου, συσπειρώθηκε για να χτυπήσει στο πρώτο αδύναμο σημείο που θα βρεθεί εύκαιρο. Και υπάρχουν πολλά τέτοια στις γύρω Βαλκανικές χώρες. Το χειρότερο όμως είναι η αδυναμία των κινημάτων να αναγνωρίσουν το απλό γεγονός ότι μια υποχώρηση του ελληνικού κράτους που δεν προήλθε από σύγκρουση δεν μπορεί παρά να είναι ύποπτη. Σε αυτή τη δηλητηριασμένη από προ-εκλογικές συμπαραδηλώσεις ατμόσφαιρα, οι κομματικές γραφειοκρατίες έρχονται να αναλάβουν το ρόλο των κηνσόρων και να πανηγυρίσουν πριν την ώρα τους.

 

Τα πραγματικά προβλήματα όμως παραμένουν σε όλες εκείνες τις περιοχές όπου η υπάρχουσα κατάσταση έχει συσσωρεύσει αναρίθμητα προβλήματα. Αλλά τα πραγματικά προβλήματα είναι ακριβώς εκείνα που απαιτούν πρακτικές λύσεις και αυτές δίνονται μόνο από εκείνους που είναι έτοιμοι να πιάσουν το κατσαβίδι και το κλειδί – ξηλώνοντας όταν χρειαστεί και τυχόν φράκτες όπου έχουν υψωθεί χωρίς τη συγκατάθεση τους – και όχι από εκείνους που απλώς λερώνουν τα χέρια τους με το μελάνι των δηλώσεων.

 

Επειδή όμως – και αυτό έχει αποδειχθεί αναρίθμητες φορές στο παρελθόν – η τρέχουσα κινηματική γραφειοκρατία αδυνατεί να εξωθήσει σε οτιδήποτε άλλο πέρα από δηλώσεις, για τον ίδιο λόγο αδυνατεί και να συμπαρασταθεί ουσιαστικά στους έμπρακτους αγώνες των κατά τόπους απηυδισμένων πολιτών. Το αντίθετο μάλιστα, μπορεί στο μέλλον αυτό να αποδειχθεί η ουσιαστική τροχοπέδη σε οποιαδήποτε πρακτική κριτική από τη μεριά των πολιτών. Για να το πούμε απλά, καμία περαιτέρω ανάγκη δεν υφίσταται για να ξανα-ενημερωθούν οι πολίτες για αυτό που ξέρουν ήδη, δηλαδή το απλό γεγονός ότι κάθε επέμβαση στο περιβάλλον είτε με αφορμή την ενέργεια είτε την αναμόρφωση και ανάπλαση

πάσης φύσεως γίνεται με οικονομοτεχνικά κριτήρια με βάση την αύξηση της κερδοφορίας με κάθε τρόπο. Ακόμη και τα νήπια το έχουν καταλάβει!

 

Αλλά ούτε χρειάζεται να «ενημερωθούν» τα αφεντικά ότι πρόκειται να κινηθούμε εναντίον αυτών των συμφερόντων πολύ περισσότερο μάλιστα από τη στιγμή που ούτε καν υπήρξε μια τέτοια κίνηση στην πράξη. Υπήρξαν όμως μια πληθώρα συμβολικών, δηλαδή μεταφορικών, παροιμοιωδών η όπως θέλετε, ενεργειών οι οποίες καθόλου δεν ενόχλησαν το κεφάλαιο που τις έχει γραμμένες στα παλαιότερα των υποδημάτων του!

 

Χρειάζεται λοιπόν να υπενθυμίσουμε για άλλη μια φορά το προφανές, έχοντας μάθει και από την προηγούμενη αποτυχία των Οικολόγων – Εναλλακτικών, που κατάφερε ένα ολοστρόγγυλο μηδενικό, ότι μόνον η κριτική της πράξης αποφέρει αποτελέσματα με υλικό περιεχόμενο. Και εν προκειμένω, αυτό σημαίνει άμεση εφαρμογή όλων των δυνατών εναλλακτικών τεχνολογικών μέσων από εκείνους που πραγματικά οφείλουν να τα κατέχουν, δηλαδή από τους εργαζόμενους που τα γνωρίζουν ή πρέπει να τα γνωρίσουν και να τα κατέχουν στην πράξη και όχι στις δηλώσεις.

 

Αυτό, επίσης, σημαίνει ότι όλοι όσοι κινούνται στις παρυφές της αποκαλούμενης «τοπικής αυτοδιοίκησης», όπως και αν το εννοεί ο καθένας τους, θα έπρεπε όχι απλά να απαιτήσουν αλλά να πάνε αμέσως και να εφαρμόσουν όλα όσα ξέρουν και να ζητήσουν να μάθουν όλα όσα χρειάζονται γι αυτό. Το να αρκούνται στις διακηρύξεις του κέντρου, της αθηνοκρατούμενης κινηματικής γραφειοκρατίας θα είναι ότι χειρότερο. Πολύ περισσότερο, από τη στιγμή που είναι προφανές το πόσο εύκολα μπορούν να εξαργυρωθούν οι απλές δηλώσεις σε αυριανά κρατικά επιδοτούμενα προγράμματα!

 

Εάν γι αυτό σταθεί απαραίτητο να στασιάσουν κατά του κέντρου τόσο το καλύτερο. Εάν χρειαστεί να ανοίξουν και μερικές μύτες για να γίνει κατανοητό ότι Ελλάδα δεν είναι μόνον η Αθήνα, τόσο το χειρότερο για το κέντρο. Από δω και πέρα, για εμάς δεν έχει νόημα να δηλώσουμε για άλλη μια φορά ότι θέλουμε ανεμογεννήτριες η φωτοβολταϊκά. Πρώτα από όλα γιατί γνωρίζουμε εκατοντάδες άλλους τρόπους που η ανοησία του θεάματος δεν αφήνει να γίνουν γνωστές και δεύτερον, γιατί προτιμούμε να τις πραγματοποιήσουμε σε απρόσμενο τόπο και χρόνο και να τις υπερασπιστούμε όπως πρέπει εκεί που πρέπει. Ο νοών νοήτω.

Το Φάντασμα του Γράκχου Μπαμπέφ

(που χαμογελά κάτω από τα μουστάκια του Δεκέμβρη)

 

30 Mάρτη 2009, Αθήνα

Ομάδα έρευνας εναλλακτικών τεχνολογιών – Al.T.Re.G.

 

Posted in ενέργεια, κινήματα | Leave a Comment »

Για τις ενεργειακές «ανάγκες» και το ρόλο των κινημάτων των πολιτών

Posted by lithanthrakas στο Μαρτίου 30, 2009

Μια ενδιαφέρουσα συζήτηση γίνεται στην ιστοσελίδα του Παρατηρητηρίου μεταλλευτικών δραστηριοτήτων, με αφορμή την αναδημοσίευση κάποιων αναρτήσεων από αυτό εδώ το blog. Από τα μέχρι τώρα σχόλια παραθέτουμε αυτό των διαχειριστών της ιστοσελίδας, που παραπέμπει στην επιμονή του φίλου Ν. Στεφανή να απαιτεί, από τους υπεύθυνους του ενεργειακού σχεδιασμού, αξιόπιστα στοιχεία για την εξέλιξη του ενεργειακού ισοζυγίου. Είναι, φυσικά, γνωστό ότι οι λαθροχειρίες σε αυτό το ζήτημα αποτελούν το υπόστρωμα για τη δικαιολόγηση των νέων ρυπογόνων και επικίνδυνων εγκαταστάσεων (λιθάνθρακας – πυρηνικά), αλλά και για τη συντήρηση, μέχρι τελικής πτώσης, του υφιστάμενου λιγνιτικού μοντέλου. Όσο για το απαξιωτικό ύφος και τη λοιδωρία των πολιτών που αντιστέκονται στη συγκεκριμένη εξέλιξη του ενεργειακού συστήματος, μία εξήγηση υπάρχει: η πλήρης άγνοια των ουσιαστικών διεργασιών που συντελούνται στις τοπικές κοινωνίες, ανάμεσα σε αυτές και των λιγνιτικών περιοχών.  

 

Για τα υπόλοιπα εδώ

 

Το ενεργειακό ισοζύγιο που καλά κάνει και ζητάει επίμονα ο Ν. Στεφανής έχει δυο σκέλη: Τι δυνατότητες παραγωγής ενέργειας έχουμε και πόση ενέργεια χρειαζόμαστε.

 

Όσον αφορά το πρώτο σκέλος, έχουμε επιεικώς μαύρα μεσάνυχτα… Δεν γνωρίζουμε – ή ακόμα χειρότερα γνωρίζουμε και δεν το λέμε – πόση ενέργεια μπορούμε να πάρουμε από τις ανανεώσιμες πηγές και φυσικά δεν υπάρχει κανένας προγραμματισμός για την ανάπτυξη αυτών των πηγών. Μάλλον το αντίθετο ισχύει. Η Ελλάδα έχει σημαντικό γεωθερμικό δυναμικό (http://www.igme.gr/ΓΕΩΘΕΡΜΙΚΑ_ΠΕΔΙΑ_ΕΛΛΑΔΑΣ2007.pdf),

αλλά κανένα σχέδιο εκμετάλλευσής του. Για το σύνολο των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, το νομοθετικό και οικονομικό πλαίσιο εισαγωγής τους είναι τόσο αποθαρρυντικό για τους πολίτες που καταντάει να είναι ένα σημαντικό αντικίνητρο. Στην πραγματικότητα οι κυβερνώντες δεν επιθυμούν μια ουσιαστική στροφή προς τις ανανεώσιμές πηγές ενέργειας γιατί τότε η ΔΕΗ θα έπρεπε να προσαρμοστεί και θα είχε σημαντική απώλεια κερδών. Τότε όμως πώς θα συντηρηθεί το κατεστημένο της ΔΕΗ, τα στελέχη με τα πολλά χιλιάρικα μισθο, το σύστημα της μίζας για την προμήθεια άχρηστου υλικού από το οποίο ζούνε πολλοί παρατρεχάμενοι και η τρομακτική σπατάλη δημοσίου χρήματος στο όνομα του εθνικού συμφέροντος της παραγωγής ενέργειας;;;

 

Και έτσι μένει ο ταλαίπωρος Έλληνας να αναρωτιέται γιατί οι Ισπανοί για παράδειγμα, όταν πρίν από μερικά χρόνια έφτιαξαν νέο οικοδομικό κανονισμό, έκαναν ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ την τοποθέτηση φωτοβολταϊκών πάνελς ΣΕ ΟΛΕΣ τις νέες οικοδομές, ενώ εμείς …ψάχνουμε ακόμα για λιγνίτη. Και σε τι υπολείπεται η Ελλάδα από την Αυστρία, τη Σουηδία και τη Λετονία που παράγουν αντιστοίχως 57,9%, 54,3% και 48,4% (!!!) της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές, ενώ η Ελλάδα μετα βίας φτάνει το 10% (που πρέπει να είναι και “μαγειρεμένο”. Το πραγματικό ποσοστό είναι μάλλον κοντά στο 6-6,5%). Τα στοιχεία από

http://europa.eu/abc/keyfigures/transportenergy/powerforpeople/index_el.htm.

 

Στο σκέλος των αναγκών σε ενέργεια έχουμε άλλα τεράστια ζητήματα… Η Ελλάδα, μια χώρα που δεν είναι ιδιαίτερα βιομηχανοποιημένη, έχει κατανάλωση ενέργειας ανά μονάδα ΑΕΠ (ένταση ενέργειας) που αντιστοιχεί στο 132% του μέσου όρου της Ε.Ε. Τι σημαίνει αυτό: ΣΠΑΤΑΛΗ ενέργειας, σπατάλη λιγνίτη, ψευδή εικόνα για τις πραγματικές ανάγκες της χώρας. “Η αποτελεσματική χρήση της ενέργειας συχνά αποκαλείται «πέμπτο καύσιμο», καθώς συνεισφέρει στην κάλυψη της αυξανόμενης ζήτησης τόσο όσο και το κάρβουνο, το φυσικό αέριο, το πετρέλαιο ή και το ουράνιο”, λέει άρθρο του ECONOMIST

(http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economyagor_1_17/05/2008_270248),

αλλά εμείς πέρα βρέχει!!!

 

Posted in ενέργεια, κινήματα | 1 Comment »